حاشية القديمة على شرح التجريد

10. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 664-طباطبائی آغاز: برابر؛ انجام: و المصنف لم يقيد المعد بالقريب فلو قال و ان وجب لم يصح خط: نسخ، کا: مولانا احمد کاتب، تا: قرن 9-10؛ افتادگی: انجام؛ نسخه در عهد محشی نوشته شده و تعلیقات وی بر این حاشیه با علامت «منه خلد ظله» و «منه ابد ظله» آمده؛ مهر: «الراجی محمدعلی»، «العبد مرتضی الحسنی»؛ تملک به خط شیخ بهائی با عبارت: «العبد بهاءالدین»؛ مهر بزرگی به شکل شمسه مورخ 1030 و آنچه از آن خوانا است چنین است: «هذا مما وقفه بهاءالدین محمد، علی الطلبة الامامية بتولية ابن اخیه حسین بن عبدالصمد ثم الاتقى من عشيرتهم و لو كان ابعد»، مضمون این مهر سندی است بر این مطلب تاریخی که شیخ بهائی در اواخر عمر، کتابخانه‌اش را بر طلبه علم وقف کرده و تولیت آن را به برادر زاده‌اش شیخ حسین بن عبدالصمد واگذاشته؛ واقف: شیخ بهائی؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج مشکی، 200گ، 17 سطر، اندازه: 9×17سم [ف: 24 - 408]