حاشية الشفاء

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1784 آغاز و انجام: برابر تا قسمتی از فصل 7 مقاله 8 الهيات (در علم باری)؛ خط: نستعليق، كا: محمد صفی بهبهانی پسر سليمان، تا: 1096ق، جا: مدرسه ملا عبدالله؛ ضميمه اين نسخه قسمت‌هايی است از نسخه اصل همين تعليقات به خط مؤلف، قسمت اول در صفحه 143 بدين سطر پايان يافته: «و لبعض الاعلام بعض المناقشات على كلامه الذى سبق نقله كله تركناه خوفا من الاطالة (قوله) و اما المفارق فقد اثبتناه بالقوة القريبة. افاد بعض» (كلمه بعض گوشه صفحه نوشته شده و كلمه آغاز صفحه بعد است). فقره مذكور مربوط به آغاز مقاله سوم است. پس از اين صفحه چند صفحه سفيد است و صفحه 160 با اين سطر آغاز می‌گردد: «و المتطبب المسمى بابى البركات لما ارادان يقول شيئاً فی مسئلة الزمان ... ليت شعرى ان الوجود ای مقدار له و كم ذراع عنه او على كم ذراع ينطبق ...»، بالای اين صفحه نوشته شده: «اين جزو متعلق است بفصل دوم از مقاله ششم در عنوان: قوله و لكن الاشكال انها فی شىء» و از ابتداء مقاله سوم تا اينجا از اين رساله افتاده. صفحات سفيد بجای مقاله سوم است تا فصل 2 از مقاله 6 كاتب در پايان نسخه نوشته است: «هذا آخر ما وجد من هذه الحاشية المنسوبة الى استادنا و مولانا محمد باقر الخراسانی رحمه الله بخط الفقير الى الله الغنی ابن سليمان محمد صفی بهبهانی سنة ست و تسعين بعد الالف، اوقات جلوسی فی المدرسة الرفيعة المباركة الشهيرة بمولانا عبدالله رحمه الله»، با يادداشت: «حاشيه نواب مرحوم مغفور المحقق النحرير علامة العلماء محمد باقر خراسانی بر الهيات شفا»؛ كاغذ: ؛ جلد: تيماج ليمويی، 225ص، (1-222)، 18 سطر، اندازه: 21×15سم [ شورا: ف: 5 - 173]