نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/109399
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1126 ط

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) ✓
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
1086ق (1086 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 9 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق
تعداد برگ و سطر:
94 برگ • 17 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
اصفهانی آهار مهره • تیماج زرشکی

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله و به نستعین - الحمدلله رب العالمين و الصلوة و السلم علی محمد و آله الطاهرين. اما بعد فيقول المحتاج الى عفو ربه الغنى خلیفه سلطان الحسينى ان هذه فوايد نافعة و عوايد رايعة ... قوله: شرط الجواز سلامة العاقبة، اقول: هذا اعترض على قوله التاخير ... »

انجام نسخه

« اذ ينفى فيصدق نفيه فيكون هو كاذباً ... و هو انما يستلزم كذبه بالمعنى الحقيقي لا بالمعنى المجازى و هم ثلثة أو اربعه »

مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه

مهر «محمد نبی الله على ولی الله و الواثق بهما شفیع»، محمد قاسم، محمد علی، محمد علی بن محمد قاسم اسرار آبادی (ظاهراً)، محمد مهدی بن رضا حسنی حسینی طباطبایی، محمد حسین بن محمد قاسم، علی بن محمد بن طیب موسوی جزایری با مهر «عبده علی بن محمد بن طيب الموسوی» (بیضی)
تملک: جعفر ابن شیخ خضر (ظاهراً کاشف الغطاء)، رضا طباطبایی، عبدالله بن محمدرضا بن محمد باقر مازندرانی، محمد شفیع بن محمد علی استرآبادی با مهر «محمد نبی الله على ولی الله و الواثق بهما شفیع»، محمد قاسم، محمد علی، محمد علی بن محمد قاسم اسرار آبادی (ظاهراً)، محمد مهدی بن رضا حسنی حسینی طباطبایی، محمد حسین بن محمد قاسم، علی بن محمد بن طیب موسوی جزایری با مهر «عبده علی بن محمد بن طيب الموسوی» (بیضی)
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 11 • صفحه 968 • ردیف 9
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
9. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1126 ط آغاز: برابر؛ انجام: اذ ينفى فيصدق نفيه فيكون هو كاذباً ... و هو انما يستلزم كذبه بالمعنى الحقيقي لا بالمعنى المجازى و هم ثلثة أو اربعه. خط: نستعلیق، کا: محمد سلمان بن عبدالباقی گلپایگانی، تا: 1086ق؛ مصحح؛ تملک: جعفر ابن شیخ خضر (ظاهراً کاشف الغطاء)، رضا طباطبایی، عبدالله بن محمدرضا بن محمد باقر مازندرانی، محمد شفیع بن محمد علی استرآبادی با مهر «محمد نبی الله على ولی الله و الواثق بهما شفیع»، محمد قاسم، محمد علی، محمد علی بن محمد قاسم اسرار آبادی (ظاهراً)، محمد مهدی بن رضا حسنی حسینی طباطبایی، محمد حسین بن محمد قاسم، علی بن محمد بن طیب موسوی جزایری با مهر «عبده علی بن محمد بن طيب الموسوی» (بیضی)؛ کاغذ: اصفهانی آهار مهره، جلد: تیماج زرشکی، 94گ، 17 سطر، قطع: وزیری کوچک [ف: 24/2 - 149]