حاشیة البهجة المرضية فی شرح الالفیة

مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 428 آغاز: بسمله قوله احمدک کانه آثر فى ادائه الحمد بالجملة الفعلية على الاسمية و هو الحمدلله مثلاً كما فعله غيره لكونها اوفق بالامتثال لما امر؛ انجام: قوله لعشره الى آخره ما احسن المصنف فی تأدية لفظى العدد من هنا محارجة عن محل الکلام اذ هو في الموصول فضلاً عن انها مشتركة. خط: نستعلیق، کا: لطف الله لنجانی اصفهانی، تا: 1321ق؛ افتادگی: انجام؛ مهر: کتابخانه مجدالدین؛ جلد: مقوا با روکش کاغذی عطف پارچه، 147گ، 21-36 سطر (12/5×19)، اندازه: 16/5×22/5سم [ف: 2 - 535]