حاشية انوار التنزيل

25. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3984/2 آغاز: بسمله، الحمدلله الذی نزل الفرقان على عبده ليكون (66پ) اقتبس اقتباسا لطیفا من قوله تعالى: تبارك الذى نزل الفرقان علی عبده (66پ) ... و كمال الانذار فی التدريج لانه يقع بكل جمله ... بخلاف ما لو انزل جمله فانه ينقطع (67ر)؛ انجام: قوله: سمی به الشك ای بالریب لا بالریبه حتی الی تاویل تذكير الضمير قوله تعالى: و فی الحدیث (سفید مانده برگ 102پ) و سپس در صفحه بعد دنباله همان است این حاشیه تفسیر بیضاوی از اول کتاب آغاز می‌شود و محشی ناشناخته است و نام او در دیباچه و خاتمه نیامده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ در کرانه (برگ 66پ) به امضای قاضی زاده دارد: این حاشیه را در تاریخ 1120 مطابقه نمودم و در زیر آن دارد: بار دوم نیز در تاریخ ربیع دوم 1123 مذاکره نمودم، در برگ 97ب اعتراض بر سخن محشی هست با امضای قاضی زاده سلمه الله، حاشیه‌های دیگر: «ع ب، سید داوا، نبی سلمه الله، قاموس، خسرو چلبی، شیخ زاده (!) شیخ داده، محیی الدین، استاد الاستاد»؛ کاغذ: اصفهانی نخودی، جلد: مقوا، رویه کاغذ عطف و چرم قهوه‌ای، 79گ (66پ-144پ)، 17 سطر (7/5×14/5)، اندازه: 15/5×20/5سم [ف: 17 - 276]