چهار درویش

3. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 6461/2 آغاز: بسمله. روایان اخبار و ناقلان آثار و طوطیان شکرشکن گفتار و مهندسان داستان کهن و خوشه چینان خرمن سخن و صرافان دارالعیار سخندانی؛ انجام: و اعتماد بر این دنیای بی وفا بیمقدار نمایند. دنیا که محل فتنه و دام بلاست ×× درو که از جهل خطا است / این خاک سیه که کحل چشم است تو را ×× روز ... مدفن صد شاه و گداست / زنهار مشو شیفته زال جهان ×× کاندر نفسی قاتل صد چندین تا است نام مؤلف به استناد نسخه ش 2688 ملی ذکر شد؛ بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن قرمز، 85گ (180ر-264پ)، 19 سطر، اندازه: 19×30/5سم [ف: 9 - 415]