اوراد

● اوراد / دعا / فارسی owrād فهرست‌نگار در توصیف آن آورده: صفحاتی از اول و اواسط و آخر این نسخه کهن افتاده است به این جهت نام حقیقی رساله دانسته نشد و به جنبه موضوعی نام‌گذاری شد. این رساله دستور قرائت تعدادی مخصوص از آیات قرآنی (در تحمید و تسبیح و تهلیل و استغفار) مخصوص به هر یک از روزهای هفته است. مقدمه این نسخه کهن ایهام دارد که حضرت پیغمبر (ص) این اوراد را به محمد بن اسامه تعلیم فرموده است و باید این افاضه در عالم خواب باشد. سخن کوتاه این رساله را اصل است معتبر و مداومت آن دارای خواصی است. کشف الظنون این رساله را بنام «الاوراد السبعه» ضبط کرده و به‌غلط آورده است که این رساله جمع شیخ زاهد محیی الدین محمد بن اسامه است. برای معرفی رساله سطوری از آن نقل می‌گردد: «کردم از چگونگی این حال قاضی گفت یا محمد بدانک من دوش در خواب دیدم کی کسی مرا گویدکی فردا بدین شهر سیلی عظیم خواهد آمدن و همه ... ولایت خراب خواهد کرد. اگر مسلمانان خواهند تا این بلا از ایشان کشف شود تو با جمله مشایخ بشوید و محمد بن اسامه را از زندان بیرون آورید و در وی عذر خواهید و جای وی نیکو میکنید تا ایز ... تعالی از برکات وی این بلا از شما بگرداند امروز بامداد این خواب بیش رئیس و مشائخ بگفتم رئیس شهر نیز این خواب دیده بود بس همکنان با یکدیگر اتفاق کردیم و بدان جانب آمدیم در میان سخن سواری تا زنان همی آمد و گفت چه می‌باید کی سیلی عظیم آمد و بر کرانه شهر همی کردذ اما هیچ زیان نمیکنند. مشائخ و سادات را خوابشان درست گشت و همه قوم مقر آمدند در بیگناهی من و هر کس در دست و پای همی افتادند و در من هر یکی عذری دیگر گونه همی خواستند تا عذرها ایشان قبول میکردم بس من دست برداشتم با دلی شادمان و قوی و روی سوی آسمان کردم و دعا میگفتم و خلق آمین میکرد تا آن بدان عظیمی باز بس میشد و زمین از آن نم کمی یافته بود خشک همی شد تا همه اثر آن ناپدید گشت بفرمان خدای عزوجل چنانک گفتی هرگز بر آن زمین سیل نیامده است و نبود بس محمد بن اسامه دانست کی این همه کرامت ببرکت این اوراد بود و از برکات مصطفی یافت هم در زمان دل از دنیا سرد کرد و خدای تعالی سپاس داری کرد و صومعه برگرفت و زاهد گشت و دائم این اوراد بر رک همی خواند تا بدرجه بزرگ رسید و از دنیا برفت وهر آن بنده کی خواهد تا خویشتن را وردی سازد ازین بزرگتر و نیکوتر نیابد زیرا کی دعا است و هم قرآن و هم تحمید و هم تسبیح و هم تهلیل و هم استغفار و هر نیت کی کند و از ایزد جل جلاله و تقدست اسماؤه بی شک بیابد و بهمه مراد این جهانی و آن جهانی برسد و آخرت کار این بنده بر سعادت بود چنانک ایزد تعالی در محکم تنزیل خود یاد کرد و لوان قرانا سیرت به الجبال او قطعت به الارض او کلم به الموتی معنی این آیت آنست کی اگر قرآن را بر کوه خوانی بفرقذ و پاره شود و اگر بر زمین خوانی بدارند و نبات برآید و اگر بر مرده خوانی زنده شود و سخن گوید» تا اینجا: «اما خردمندان را این قدر بسنده بود تا قاعده و منزلت و فضل این اوراد بزرگ بشناسند و اعتقاد درست دارند کی این آموخته پیغمبر است». عناوین موجود در دستور قرائت: «ورد یوم الجمعه» آیات مشتمل بر حمد؛ «ورد یوم الاحد» آیات مشتمل بر تسبیح؛ «ورد یوم الاثنین» آیات مشتمل بر توکل؛ «ورد یوم الثلثا» آیات سلام؛ «ورد یوم الاربع» آیات تهلیلیه.