یادگاریها

● یادگاریها / گوناگون / فارسی yādegārīhā محمد باقر mohammad bāqer یادداشت‌هایی است که بر دیوار مسجد مدرسه مادرشاه اصفهان نوشته بوده است و محمد باقر به اشارت نواب شاهزاده (ظاهراً ظل السلطان) آنها را در این دفتر فراهم آورده است. این یادگاری‌ها که به صورت شعر و نثر و با تاریخ‌های مختلف است از خامه رهگذرانی است که در میان آنها پادشاه و امیر و وزیر تا جاهل و عامی و فقیر وجود داشته است. مثال: «این نوشتم تا بماند یادگار من نمانم خط بماند یادگار. شهر شوال المکرم 1290 قهرمان ظل اللهی آقا محمد خان بود در دار السلطنه اصفهان دوازده نفر حاکم و صاحب اختیار قرار داده بودند که هر یک اوباش و قلاش روزگار بودند و محمد حسینخان و باقر خان را از حکومت عزل فرمودند از یکصدهزار نفر خلق فقیر اصفهان گذشت آنها را با زن و بچه و سیرت و عصمت بآن دوازده نفر واگذاشت و همه را فراری نمودند و اصفهان را خراب نمودند جناب اقدس الهی همشانرا تلف کند که اصفهان را خراب کردند». نمونه دیگر: «ای دوست اسیر یک نگاه تو شوم ×× قربان سر زلف سیاه تو شوم / گاهی به نگاه دلخوشم میداری ×× قربان نگاه گاه گاه تو شوم». چاپ: در مجله وحید، به اهتمام سیف الله وحید نیا، 9-1348ش، شماره 7، 795-810 و 975-990 و 1093-1106 و 1222-1238 و 1355-1370 و 1487-1502،