شناسنامه کتابشناختی اثر
هداية الفؤاد الى نبذة من احوال المعاد
hidāyat-ul fu'ād ilā nabdat-in min aḥwāl-il ma'ād
پیوند کوتاه:
/w/70824
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #70824
پدیدآور / مؤلف:
خواجوئی، محمد اسماعیل بن حسین
تاریخ و سده تألیف:
186 هـ.ق
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 34، ص 690
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
کلام و اعتقادات
عناوین دیگر و همتراز:
ثمرة الفؤاد
(ṯamarat-ul fu'ād)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
کتابی است در خصوص معاد و این که آیا ما سوی الله به کلی فانی میشوند یا نه؟ مؤلف این کتاب را به خواهش دوستش مولانا محمد سعید تألیف نموده و دارای پنج «فصل» است: فصل 1. در این که اکنون بهشت و جهنم مخلوق هستند؛ 2. در این که جن مانند انس است؛ 3. در این که ملائکه نیز مکلف هستند؛ 4. در این که فلک بر تقدیر نفس مجردداشتنش مکلف خواهد بود؛ 5. در اثبات بقاء نفوس بشری بعد از خراب بدن است، که فصل عمده این کتاب را تشکیل میدهد. مؤلف در فصول این کتاب ضمن ایراد کلام فلسفه و متکلمین جهت اثبات مدعای خود به آیات و روایات استدلال میجوید.
آغاز اثر
« بعد حمدالله المتوحد بالعز و البقاء للقاهر عباده بالموت و الفناء و الصلاة على محمد و آله الاتقياء. اقول وانا العبد الضعيف النحيف الكئيب المذنب الجانى محمد بن الحسين بن محمدرضا الشهير به اسمعیل المازندرانی عفى الله عن جرائمهم بمحمد و آله وقائمهم لما سالنی بعض الاصدقاء عن مسئلة خلافية بين المتكلمين وكذلك بين الحكا ... »
انجام اثر
« و اياك من الضلالة و الغواية و ارشدنا و اياك الى مافيه صلاحنا في البداية و النهاية. هذا جملة ما خطر بخاطرى الفاتر و ذهنى القاصر على وجه الاستعجال و العلم عند الله و عنده اهله محمد و آله خير آل و الحمد لله على كل حال و الصلاة على نبيه و آله ما بقى الغدو و الآصال. »
سوابق و چاپهای اثر
در مجموعه ثانیه از رسائل اعتقادیه مؤلف چاپ شده [الذريعة 186/25 شماره 182]
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
الذريعة 186/25 شماره 182
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● هداية الفؤاد الى نبذة من احوال المعاد = ثمرة الفؤاد / کلام و اعتقادات / عربی
hidāyat-ul fu'ād ilā nabdat-in min aḥwāl-il ma'ād = ṯamarat-ul fu'ād
خواجوئی، محمد اسماعیل بن حسین، - 1173 قمری
xājū'ī, mohammad esmā'īl ebn-e hoseyn(- 1760)
تاریخ تألیف: تاریخ تألیف آن در الذریعة (186/25) شعبان 1157ق آمده و در برخی از نسخه ها تألیف کتاب در 1146ق ثبت شده است
کتابی است در خصوص معاد و این که آیا ما سوی الله به کلی فانی میشوند یا نه؟ مؤلف این کتاب را به خواهش دوستش مولانا محمد سعید تألیف نموده و دارای پنج «فصل» است: فصل 1. در این که اکنون بهشت و جهنم مخلوق هستند؛ 2. در این که جن مانند انس است؛ 3. در این که ملائکه نیز مکلف هستند؛ 4. در این که فلک بر تقدیر نفس مجردداشتنش مکلف خواهد بود؛ 5. در اثبات بقاء نفوس بشری بعد از خراب بدن است، که فصل عمده این کتاب را تشکیل میدهد. مؤلف در فصول این کتاب ضمن ایراد کلام فلسفه و متکلمین جهت اثبات مدعای خود به آیات و روایات استدلال میجوید.
آغاز: بعد حمدالله المتوحد بالعز و البقاء للقاهر عباده بالموت و الفناء و الصلاة على محمد و آله الاتقياء. اقول وانا العبد الضعيف النحيف الكئيب المذنب الجانى محمد بن الحسين بن محمدرضا الشهير به اسمعیل المازندرانی عفى الله عن جرائمهم بمحمد و آله وقائمهم لما سالنی بعض الاصدقاء عن مسئلة خلافية بين المتكلمين وكذلك بين الحكا ...
انجام: و اياك من الضلالة و الغواية و ارشدنا و اياك الى مافيه صلاحنا في البداية و النهاية. هذا جملة ما خطر بخاطرى الفاتر و ذهنى القاصر على وجه الاستعجال و العلم عند الله و عنده اهله محمد و آله خير آل و الحمد لله على كل حال و الصلاة على نبيه و آله ما بقى الغدو و الآصال.
چاپ: در مجموعه ثانیه از رسائل اعتقادیه مؤلف چاپ شده [الذريعة 186/25 شماره 182]
نسخههای خطی این اثر
5 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
الهیات
مشهد
|
795 | خواجوئی، محمد اسماعیل بن حسین (مؤلف) | بیتاریخ | نستعلیق، شکسته | 25 | شناسنامه ← |
| 2 |
مولوی
مشهد
|
668 | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |
| 3 |
دانشگاه تهران
تهران
|
891/2 و 4643/3 ف | دامغانی، ابوالحسن بن محمد رضا | قرن 11 | نسخ | 38 | شناسنامه ← |
| 4 |
گلپایگانی
قم
|
960/2-6/50 | بیکاتب | قرن 13 | نستعلیق | 22 | شناسنامه ← |
| 5 |
مرکز احیاء
قم
|
3628/2 | بیکاتب | قرن 13 | نستعلیق | 35 | شناسنامه ← |