هداية الطالبين بشرح غنية المكلفين في اصول الدين

● هداية الطالبين بشرح غنية المكلفين في اصول الدين / كلام و اعتقادات / عربی hedāyat-oṭṭālibīn bi-š.-i ġunyat-ul mukallafīn fī usūl-id dīn وابسته به: غنية المكلفين فی اصول الدین شرحی است مزجی بر رساله «غنية المكلفين فی اصول الدین» خود مؤلف. وی از عالمان قرن دهم است. کاتب نسخه مرعشی در پایان نسخه می‌نویسد: «این نسخه یا بخشی از آن بر مصنف قرائت شده» و با توجه به یادداشتی که در آغاز نسخه آمده (نظر فيه و دعا لصاحبه و مصنفه حسين العميدي الحسيني) ممکن است مؤلف، همین عمیدی باشد. در طبقات اعلام الشيعة، قرن 10ق، از حسین عمیدی نام برده شده و شاید همین حسین عمیدی حسینی باشد. در الذريعة فقط نام کتاب ثبت شده و به مؤلف آن اشاره نشده است. از نصیرالدین طوسی و نصیرالدین کاشی (صاحب شرح تجرید) در این کتاب نیز نام بردهشده است. در آغاز نسخه مرعشی یادداشتی آمده و در آن، تاریخ درگذشت سید حسین بن احمد بن کمال در سال 953ق دانسته شده و مشخص نیست این سید حسین با مؤلف کتاب حاضر چه ارتباطی دارد. اصل غنية المكلفين در مجموعه میراث اسلامی ایران (509/8) به چاپ رسیده است. آغاز: ان اولى ما سطر من جواهر الكلام و احسن ما خطر فی خواطر الانام حد موجود تفرد بالازلية ... اما بعد فانى بعد ان الفت الرسالة الموسومة بغنية المكلفين في اصول الدين و كانت قليلة اللفظ كثيرة المعنى معشبة الرياض ... طلب منى بعض الاصحاب ... فشرحتها شرحا مشتملا على حل الفاظها و ایضاح معانیها ... و رسمته بهداية الطالبين ... قال بسم ... اقتداء بكتابه العزيز و اتبا عالقول النبي (ص) ... انجام: و يجب ان لا ينتقل الى الاصعب مع انجاح الاسهل و هذا آخر ما اردناه و نهایه ما قصدناه و الحمدلله على الاتمام ... ما ادر صبح واسفر ظلام و اضحک زهر و ابكا الغمام و المسئول ممن نظر بعين الانصاف ان يصلح ماعساه ان يجده فيه من الخلل و النقصان او يستره بذيل العفوو الغفران فالعفو عند كرام الناس مامول [الذريعة 181/25 و 69/16؛ معجم التراث الکلامی 465/5؛ طبقات اعلام الشيعة، قرن 10 هـ ص 68]