الهادی الی طوالع المبادی

● الهادی الی طوالع المبادی / هیئت / فارسی al-hādī elā tavāle‘-l mabādī بکرانی، محمد بن نجیب، قرن 7 قمری bakrānī, mohammad ebn-e najīb(- 13c) رساله مختصری در بیان اوضاع و احوال حاصله از قرانات نجومی است. مؤلف در این رساله از سال‌های 622 و 643 و 726 پارسی و 758 و 889 و 909 و 1046ق یادکرده است. در فهرست دانشگاه آمده که احتمالاً در سال 758ق تألیف شده، اما این گفته صحت ندارد چرا که «جهان نامه» وی در سال 605ق‌تألیف شده است. «مسالک و ممالک» ابوالحسن صاعد بن علی جرجانی (-881ق) که پس از مرگ شاهرخ بهادر تیموری (807-850ق) تألیف شده ناظر به «جهان نامه» بکران بوده است. آغاز: بسملة الحمدلله علی جزیل نواله، حمداً یلیق بعزته و جلاله ... چنین گوید محمد بن نجیب بکران الطوسی بعد از حمد و ثناء حق تعالی و درود بر پیغمبر علیه السلام که رغبت جمله خلایق عموماً و ارباب هنر خصوصاً، بحث کردن از امور عالم پیش از حدوث آن صادق دیده ایم ...