نوریه

● نوریه = رساله نوریه = انوار / عرفان و تصوف / فارسی nūrīye = r.-ye nūrīye = anvār نوربخش خراسانی، محمد بن محمد، 795-869 قمری nūrbaxš-e xorāsānī, mohammad ebn-e mohammad (1393 - 1465) اهدا به: شیخ شهاب الدین حقیقت نور را به روش عرفانی در سه مرتبه تشریح می‌نماید: 1. نور مطلق، 2. نور علم الله، 3. انوار ضیاء که نور حسی و مثالی باشد. این رساله را در آغاز برخی نسخه‌ها به شیخ شهاب الدین سهروردی نسبت داده و می‌گویند که در پاسخ بعضی از سائلین نوشته شده است، و فهرست نسخه‌های خطی فارسی (1069/2) کتابی به نام «پرتو نامه» منسوب به شیخ شهاب الدین یحیی سهروردی، معرفی می‌کند که در خطبه موافق با این نسخه می‌باشد و حتماً این رساله نیست، و در این نسخه تاریخ پایان را سه‌شنبه چهارم ماه رمضان 884ق می‌آورد. در دیباچه نسخه‌ای دارد که آن را به درخواست «شیخ شهاب الدین» نگاشته و همین نکته اشتباهاتی را دامن زده است. الذریعه او را شیخ شهاب الدین سهروردی دانسته که او یا عمر بن محمد (542-622ق) است یا یحیی بن حبش (549-587ق) و اگر چنین باشد نسبت آن به سید علی همدانی (714-786ق) و سید محمد نوربخش (795-869ق) را منتفی می‌کند و باید یا آن را به خود سهروردی نسبت داد و یا فردی را در همان زمان جستجو کرد. یا این‌که شیخ شهاب الدین مذکور را سهروردی ندانیم که به نظر می‌رسد به صحت نزدیکتر است چون در جای ذکر نام او به سهروردی اشاره نشده است. آغاز: حمد بیحد و غایت و ثنای بیعد و نهایت حضرت مطلقه نورالانوار را که جمیع عقول و نفوس علویه ... اما بعد شیخ الواصلين مرشد المرشدين ... شیخ شهاب الدین ... پرسید از انوار و تفصیل آن، واجب نمود چند کلمه نوشتن ... انجام: و جمیع مکاشفان را بکمال عرفان برساناد، و جمیع عارفان را مظهر کشف و عیان گرداناد، بحرمة كمل اوليائه من الاقطاب و الافراد. چاپ: در هامش «سبع المثانی» زرگر اصفهانی چاپ شده است. [الذریعه 9: 1228 و 389/24؛ نسخه‌های منزوی 1053/3؛ فهرست مشترک پاکستان 1292/3؛ فهرستواره منزوی 117/7(4 نسخه) و 1057/8؛ ریحانة الادب 389/24]