نور الانوار

● نور الانوار / عرفان و تصوف، شعر، تفسیر / فارسی nūr-ol anvār مجنون مراغی، رضا قلی میرزا بن ملک قاسم، ق14 قمری majnūn-e marāqī, rezā qolī mīrzā ebn-e malek qāsem (-20c) ناظم از عرفای نامی نعمة اللهی از شاخه کوثریه در مراغه بود. این مثنوی شرح و تفسیر آیه نور «الله نور السموات و الارض» است که با مذاق عرفانی و اسلوب متداول در میان اهل سلوک سروده شده و معارف و لطایف دقیقی در لابه‌لای حدود 1120 بیت آن آمده است آغاز: بنام آنکه جان زو گشت بافر ×× بنام آنکه دل زو یافت زیور / بنام آنکه دل را هست دلبر ×× بنام آنکه جان راهست رهبر انجام: اگر چه قطره ام ولیک سوی بحر حقیقت ×× چو آب صاف روان دایما زجوی تو باشمشدست دامن مجنون ز لوث مدرسه چرکین ×× مگر که پاک و مطهر ز شست و شوی تو باشم