النفس

● النفس / فلسفه / عربی an-nafs ؟ ارسطو، 384 – 322 ؟ قبل میلاد arastū (-384 - -322) رساله‌ای بسیار مختصر و منسوب به ارسطو است و مشتمل بر هفت «باب» و یا «قول» می‌باشد: باب 1. ذكر الوجوه التی یدرك منها علم الاشياء؛ باب 2. اثبات وجود النفس؛ 3. فی ان النفس جوهر؛ 4. فی ان النفس جوهر غیره؛ 5. فی ان النفس حية غير مائته؛ 6. فی ان النفس حية غير مائته؛ 7. فی ان النفس مفكره عاقله.شیخ الرئیس و خواجه نصیر طوسی نیز به شیوه آن رساله‌ای در همین باب نوشته‌اند و رساله خواجه مفصل‌تر است. دو رساله بدین نام هست که از روی عنوان باید گزینی از کتاب نفس ارسطو باشد. که بسیاری از عناوین آن مشترک است کمی با زیادتی و نقصان. نسخه‌ها یکسان نیستند و برخی در آغاز فهرست دارند. آغاز1: بسمله. هذا مختصر فی قول ارسطاطاليس فی النفس و هو سبعة اقوال. القول الاول فی درك كل معلوم ان كل شیء اما معدوم و اما محسوس ... آغاز2: و هو سبعة أبواب الباب الأول قال الحكيم إن كل موجودات إما أن يدرك بالحواس و إما أن يدرك بالوهم مما وقع من الأشياء بحسب الحواس مع الحس به كناية في الدلالة على وجوده انجام: فالحركة ايضا غير ذاتيه في الجسم فهى اذن غير معوله من غيره چاپ: با تحقیق عبدالرحمن بدوی، قاهره، مكتبة النهضة، 1954م [تاریخ علوم عقلی درتمدن اسلامی، ذبیح الله صفا 96/1؛ کشف الظنون 1467/2؛ الذریعه 262/24] شرح و حواشی: 1- النفس (مختصر)