نغمة الاولیاء

● نغمة الاولیاء / عرفان و تصوف، شعر / فارسی naqmat-ol owlīyā’ ذهبی دزفولی، عین الدین حسین، ق14قمری zahabī dezfūlī, ‘ayn-od-dīn hoseyn (- 20c) تاریخ تألیف: شب جمعه 14 ذیحجه 1231ق مثنوی‌ای است در آداب سلوک در استقبال زاد المسافرین میر سید حسین هروی و کتاب در مکنون لیلی و مجنون نظامی. «ای نام تو سر نبشت جانها ×× از نام خوشت روان روانها / ای یاد تو دلگشای آدم ×× یاد تو گره گشای عالم». در همین مثنوی درباره استادش آقا محمد علی عاشق علی شاه کومالکی می‌گوید: «از حضرت عاشق الهی ×× گنجینه و گنج پادشاهی / نوشید حسین جام جم را ×× و آن مایه عالم قدم را / گر طالب جان میکشانی ×× میخانه بجوی تا توانی / تا بوی خدا بره نیابی ×× در کوی خدای مه نیابی / این راه نه راه شیب و بالاست×× این راه جناب حق تعالی است / ملح البصر است کار درویش ×× شق القمر است که درویش».