نعمت عظمی

● نعمت عظمی / تفسیر / فارسی ne‘mat-e ‘ozmā عالی شیرازی، محمد، - 1121 قمری ‘ālī šīrāzī, mohammad (- 1710) اهداء به: محی الدین محمد اورنگ زیب تاریخ تألیف: 1115ق؛ محل تألیف: شاه جهان آباد هند تفسیری است شیعی با مختصری در علوم قرآن در پنج «ترصیع»: 1. بیان تحقیق آیات و تقسیم به متشابه و غیر آن؛ 2. آداب تلاوت؛ 3. فضیلت استعاذه؛ 4 و 5. نوشته نیست.به نثری شیوا در آیات اختلافی، تفسیر معروف بین مفسرین را می‌آورد و از گفته‌هایی که با ظاهر علوم عربیت وفق ندهد یا موافق ذوق اهل تصوف باشد، اجتناب کرده است زیرا این‌گونه تفسیرها و تأویل‌ها با ظاهر شرع سازگار نیست.در دو جلد است.نخستین از سوره 1 تا 16 و دومی از 17 تا 114. [ایوانف 246/2؛ کشف الحجب ص 573؛ الذریعة 318/4 و 676/9]