نصرت نامه

● نصرت نامه / شعر / فارسی nosrāt nāme جمالی اردستانی، جمال الدین محمد، 814 - 883 ؟ قمری jamālī ardestānī, jamāl-od-dīn mohammad (1412-1479) تاریخ تألیف: پس از 839ق مثنوی نیمه بلندی است که پس از «فرصت نامه» سروده است که در میانه آن چند بار به آن اشاره می‌کند و با توجه به این‌که دو بیت از اشعار شاعر معاصر خویش کاتبی نیشابوری را می‌آورد و برای او طلب رحمت می‌کند و کاتبی در838 و یا 839ق وفات یافته، معلوم می‌شود که این اثر بعد از این تاریخ سروده شده است. او در این اثر ضمن نقل داستان‌هایی به تفسیر عرفانی و تأویل آنها پرداخته که مهمترین آن داستان ملاقات امام صادق (ع) با منصور دوانیقی و همچنین دیدار امام محمد باقر با اوست که البته هر دو در منابه شیعی آمده و در اینجا با تأویل و تفسیرهای عرفانی همراه می‌شود و داستان صحبت کردن ابی محمد روزبهان بقلی با خداوند و ... آغاز: بسمله. نصر من الله و فتح قریب. ای اخی بدان که جمیع اشیاء به مثال طلسمند و هیچ صورتی نیست که معنی ندارد و الا اصول و فروعی هست و داخل و خارجی شرحش در نظم خواهد گذشت ان شاء الله تعالی ... سحرگه شنیدم ندای غریب ×× که بربود خوش گوی نصرت حبیب / که اسم و طلسمش چو رخ وانمود ×× حقیرانه دیدند قوم حسود ... انجام: به ایام بگذار اسباب دهر ×× که در کار خویشند آن لطف و قهر / که جز درد عشق و فغان غریب ×× نمی‌آورد ره به سوی حبیب. تم الکتاب المسمى بنصرت نامه و الحمد لله رب العالمین و الصلوة و السلام علی حبیبه و نبیه محمد و علی آل محمد و عترته اجمعین. چاپ: تهران، انتشارات کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1389ش، تصحیح امیر سروری، رسائل پیر جمال اردستانی، دفتر دوم، صص123- 173