نزهة العشاق فی مکارم الأخلاق

● نزهة العشاق فی مکارم الأخلاق / اخلاق / عربی nuzhat-ul ‘uššāq fī makārim-il axlāq حسینی، علی بن دقماق، - 806؟ قمری hoseynī, ‘alī ebn-e doqmāq(- 1404) اهدا به: خواجه نصیرالدین حسین مؤلف از فضلاء امامیه است که این رساله را برای خواجه نصیرالدین حسین نامی نگاشته و از القابی که برای او آورده می‌رساند که از امراء بوده است. رساله مختصری است در مقدمه اخلاق با ذکر شواهد ذوقی و شرعی و مرتب است بر یک «مقدمه» و دو «مقام» و «خاتمه»: مقدمه در حقیقت نفس؛ مقام 1. در تعریف و بنیاد مکارم اخلاق (در بیست و یک فصل)؛ مقام 2. در رذائل اخلاق؛ خاتمه در ذکر برخی از خصائل حمیده و مواعظ. آغاز: بسمله سبحانک یا من یسبح له النون فی ظلمة البحر الطامس الزخار ولک الحمد یا عالم مکنون مثاقیل رمال القفار ... وبعد فهذه مقدمة فی مکارم الاخلاق انجام: ایا واقفاً یقرأ سطوراً نظمتها ×× علی صحة منی قبیل منیتی / سألتک الا ما اتعظت بمصرعی ×× وان لم تعی نصحی ندمت ندامتی [الذریعة 119/24 ش 613]