المومیا

● المومیا = مقالة المومیائی و منافعه = صفت مومیا / طب / عربی al-mūmīyā = mq.-ul mūmīyā'ī wa manāfi ‘-i-h = sefat-e mūmīyā رازی، محمد بن زکریا، 251 - 313 قمری rāzī, mohammad ebn-e zakarīyā (866 - 926) مقاله کوتاهی است درباره مومیا به نقل از حکمای یونان. این رساله به وسیله ابوالحسن هادی بن هادی شیرازی علوی به فارسی ترجمه شده که نسخه‌ای از آن، تحریر شده در ذیقعده 1184ق در کتاب خانه ملک موجود است (ملک، تهران، 110/9، ش 5942/3). در الذریعه (279/23) رساله دیگری در مومیا از نظام الدین احمد گیلانی از شاگردان میرداماد معرفی شده است. در فهرست دانشگاه نیز رساله‌ای با عنوان «خواص مومیایی» از عماد الدین محمود بن مسعود طبیب شیرازی معرفی شده است(دانشگاه 630/16، مجله وحید شماره 47 ص 1056). (صدرایی خوئی) آغاز: بسمله. قال الحکیم من قصة المومیائی و سببه ان فی ایام افریدون الملک خرج بعض الاساورة متصدیا بداربجرد فی قریة یقال لها انان فرحى کبشا جبلیا بسهم فاصابه و غاب الکبش ... انجام: و هذا المومیائی مجرب لجمیع الأمراض العارضة من البرودة فی أی عضو کان. [نجم آبادی 278؛ ذریعه 279/23] شروح و حواشی: 1- المومیا (ترجمه)؛ علوی شیرازی، ابوالحسین بن محمد هادی