المودة فی القربی

● المودة فی القربی / حدیث / عربی al-mawadda fi-l qurbā همدانی، علی بن محمد، 714 - 786 قمری hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315 - 1385) چون اربعینات حدیث در فضایل علما و فقراء و دیگر موارد بسیار نوشته شده بود و اربعینی در فضایل اهل بیت (ع) تا زمان مؤلف کمتر نوشته شده بود مؤلف تصمیم به جمع‌آوری آن نموده و آنرا در چهارده «مودت» تقسیم کرده با این عناوین: 1. فضائل محمد المصطفی (ص)؛ 2. فضائل اهل البيت جملة (ع)؛ 3. فضائل امیرالمؤمنین علی (ع)؛ 4. فی ان علیاً امیر المؤمنین و سید الوصیین؛ 5. فی ان مولاه من کان مولی رسول الله (ص) مولاه؛ 6. فی ان علیاً (ع) اخ رسول الله (ص) و وزیره و ان طاعته طاعته و طاعته طاعة الله؛ 7. فضل علی و علمه؛ 8. فی ان علیاً و رسول الله من نور واحد؛ 9. فی ان مفاتیح الجنة و النار بيد على (ع)؛ 10. فی عدد الائمة و ان المهدى منهم؛ 11. فضائل فاطمة (ع)؛ 12. فضائل اهل البيت معاً؛ 13. فضائل خديجة و فاطمة (ع) و محبة اهل البيت و ثواب در جات محبتیهم و نکال مبغضیهم؛ 14. فضائل النبی (ع) و اهل بيته، و فيها فوت النبى و فوت فاطمة و رفتهما(ع). آغاز: احمد الله علی ما انعمنا اولى النعم و ... و بعد: فقد قال الله تعالى قل لا اسألكم عليه اجراً إلا المودة فی القربی و قال رسول الله [احوال میر سید علی همدانی ص 184-187]