شناسنامه کتابشناختی اثر
منهاج الكرامة فى اثبات الامامة
minhāj-ul karāma fī iṯbāt-il imāma
175
نسخه ثبتشده
از قرن 9 تا 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/65508
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #65508
پدیدآور / مؤلف:
علامه حلی، حسن بن یوسف
تاریخ و سده تألیف:
709 هـ.ق
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 32، ص 258
تا 268
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
کلام و اعتقادات
عناوین دیگر و همتراز:
منهاج الكرامة في معرفة الامامة
(minhāj-ul karāma fī maʻrifat-il imāma)
اهدا / به درخواست:
سلطان اولجایتو محمد خدابنده (680-703-716ق)
محل تألیف:
ناحیه خراسان
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
کتابی است درباره مسأله امامت و اهمیت آن در دین اسلام و در زمانی نگاشته شده که سران شیعی و سنی میخواستند سلطان مغولی را به طرف خود جلب نمایند. او مسأله امامت را به شیوه متکلمان شیعی مورد بحث قرار داده؛ کتاب شامل شش «فصل» است: 1. بیان آراء در مبحث امامت؛ 2. اثبات مذهب امامیه و لزوم متابعت آن بر تمام مسلمانان؛ 3. دلائل اثبات امامت علی بن ابیطالب؛ 4. اثبات امامت سایر امامان اثنا عشر؛ 5. اثبات خلافت بلافصل حضرت علی؛ 6. در بطلان عقیده مخالفین شیعهو بایستی میان سالهای 703 و 716 نوشته شده باشد. تأثیر و نفوذ این کتاب در شیعه بدان حد بوده که عدهای به تحشیه و تفسیر و شرح و ترجمه آن پرداخته و گروهی از مخالفین هم در مقام رد و طعن آن برآمده که مهمترین آنها ابن تیمیه حنبلی، احمد بن عبدالحلیم (- 728ق) میباشد که کتاب «منهاج السنة النبوية فى نقض كلام الشيعة والقدرية»را در رد «منهاج الكرامة» علامه حلی نوشته است. ابن تیمیه در دیباچه آن میگوید که یکی از رهبران رافضی روزگار ما این کتاب را برای خواندن فرمانروایان به کیش خویش نوشته و باطنیان ملحد هم که در نهان روش فیلسوفان صائبی بیدین دارند به او کمک نمودند. نیز میگوید که او آنرا «منهاج الكرامة في معرفة الامامة» نامید خوب است که آنرا «منهاج الندامه» خوانند. این دانشمند سلفی حنبلی که میگوید همه مردم جهان تا پایان روزگار بایستی از رهبران گذشته او پیروی کنند در آغاز بسیاری از رفتارها و اندیشههای شیعی را یاد و نکوهش میکند و پس از یاد کردن مفید و کراجکی و موسوی و طوسی میگوید که شیعیان در معقول سخت ناآگاه و در منقول بسیار دروغگو و پیرو معتزلیان و قدریان و مجسمان و جبریان میباشند و آنان ترکان دشمن اسلام و ترسایان و یهودان را به کشورهای مسلمانان راه دادند و آیین آنها با کیش یهود و ترسا مانند است و روش رفض و جهمی در الحاد میباشد. این نگارش او گذشته از سخنان نادرست تاریخی و کلامی دشنامهای فراوان دارد. چلبی در کشف الظنون از نگارش حلی یکباربه پیروی از ابن کثیر به نام «منهاج الاستقامه فی اثبات الامامة» یادنموده و گفته که ابن کثیر (اسمعیل قرشی هـ 774) میگوید او در معقول و منقول گمراه است و ابن تیمیه آنرا پاسخ داد. باز میگوید که «منهاج السلامه الی معراج الکرامه» از حلی است و زین الدین سریحا بن محمد ملطی (- 788ق) در «سد الفتیق المظهر و صد الفسیق ابن المطهر» به او پاسخ گفته است. درباره «منهاج السنة النبوية» میگوید که آنرا ابن تیمیه به روش «منهاج الاستقامه» نوشته و تقی الدین سبکی (- 756ق) دربارهاش میگوید که آنرا دیدهام و خوب از آن خرده گرفت. لکن سستی و غیرمنطقی بودن سخن ابن تیمیه به قدری هست که حتی از اهل سنت نیز بر او تاختهاند و بزرگانی همچون ابن حجر عسقلانی قضاوتهای ابن تیمیه را در این کتاب غیرمنصفانه دانسته و سبکی برخی آراء ابن تیمیه در این کتاب را کفر دانسته است. از میان علمای شیعه، ابومحمد حسن صدرالدین کتابی به نام «البراهین الجلية فی کفر احمدبن تیمیه» نوشته و در این کتاب، گواهی علمایی که ابن تیمیه را تکفیر کردهاند و کلماتی که بیانگر کفر اوست و بدعتهایش را گرد آورده است. کتابی در قرن هشتم در رد «منهاج السنة» به نام «الانصاف فی الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف» نگاشته شد که مؤلف آن شناخته نشده و سید سراج الدین حسن بن عیسی یمانی هندی کتاب «اکمال المنه» را در رد کتاب «منهاج السنه» ابن تیمیه نگاشت و نیز سید مهدی کاظمی ردی بر «منهاج السنه» دارد به نام «منهاج الشریعه». اخیراً کتاب منهاج الکرامه به فارسی ترجمه شده است و به نام «جذبه ولایت» چاپ گردیده است.
آغاز اثر
« الحمد لله القديم الواحد الكريم الماجد المقدس بكماله عن الشريك و الضد والمعاند ... اما بعد فهذه رسالة شريفة و مقالة لطيفة اشتملت على اهم المطالب ... »
انجام اثر
« و لايمنع المستحق عن حقه فهذا آخر ما أردنا إثباته في هذه المقدمة و صلى الله على محمد و آله و أصحابه و خلفائه أجمعين. »
سوابق و چاپهای اثر
مشار، عربی 929 «منهج (چنین) الكرامة ...» که نشانی 3 چاپ آن را داده؛ ایران، 1296ق، خشتی، 91ص؛ به سال 1298ق در هامش کتاب الالفین مؤلف
شروح، حواشی و منظومهها (در فنخا)
الانصاف في الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف (3 عنوان)
ذخيرة القيامة در ترجمة منهاج الكرامة (2 عنوان)
منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه) (8 عنوان)
منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه)؛ رضوی، نعمت الله بن قریش (-10)
مشكاة الهداية؛ هزار جریبی، محمد قاسم بن محمد رضا (1094-1132)
منهاج الشريعة في الرد على منهاج السنة؛ کاظمی قزوینی، محمد مهدی (-14)
كرامة المنهاج؛ مجد الادباء خراسانی، اسماعيل بن محمد باقر (-1321)
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
الذریعة 172/23
1536
حاجی خلیفه 1872/2: منهاج السلامة الى معراج الكرامة
ريحانة الادب 167/4
كشف الحجب 566
هدية العارفين 285/1
مكتبة العلامة الحلی، ص 200-204 و 258-259
دنا، ج 10، ص266-271 (158 نسخه)
مكتبة اميرالمؤمنين 430/4
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● منهاج الكرامة فى اثبات الامامة = منهاج الكرامة في معرفة الامامة / كلام و اعتقادات / عربی
minhāj-ul karāma fī iṯbāt-il imāma = minhāj-ul karāma fī maʻrifat-il imāma
علامه حلی، حسن بن یوسف، 648 - 726 قمری
‘allāme-ye hellī, ḥasan ebn-e yūsof (1251 - 1326)
اهدا به: سلطان اولجایتو محمد خدابنده (680-703-716ق)
تاریخ تألیف: سلخ جمادی الاول 709ق؛ محل تألیف: ناحیه خراسان
کتابی است درباره مسأله امامت و اهمیت آن در دین اسلام و در زمانی نگاشته شده که سران شیعی و سنی میخواستند سلطان مغولی را به طرف خود جلب نمایند. او مسأله امامت را به شیوه متکلمان شیعی مورد بحث قرار داده؛ کتاب شامل شش «فصل» است: 1. بیان آراء در مبحث امامت؛ 2. اثبات مذهب امامیه و لزوم متابعت آن بر تمام مسلمانان؛ 3. دلائل اثبات امامت علی بن ابیطالب؛ 4. اثبات امامت سایر امامان اثنا عشر؛ 5. اثبات خلافت بلافصل حضرت علی؛ 6. در بطلان عقیده مخالفین شیعهو بایستی میان سالهای 703 و 716 نوشته شده باشد. تأثیر و نفوذ این کتاب در شیعه بدان حد بوده که عدهای به تحشیه و تفسیر و شرح و ترجمه آن پرداخته و گروهی از مخالفین هم در مقام رد و طعن آن برآمده که مهمترین آنها ابن تیمیه حنبلی، احمد بن عبدالحلیم (- 728ق) میباشد که کتاب «منهاج السنة النبوية فى نقض كلام الشيعة والقدرية»را در رد «منهاج الكرامة» علامه حلی نوشته است. ابن تیمیه در دیباچه آن میگوید که یکی از رهبران رافضی روزگار ما این کتاب را برای خواندن فرمانروایان به کیش خویش نوشته و باطنیان ملحد هم که در نهان روش فیلسوفان صائبی بیدین دارند به او کمک نمودند. نیز میگوید که او آنرا «منهاج الكرامة في معرفة الامامة» نامید خوب است که آنرا «منهاج الندامه» خوانند. این دانشمند سلفی حنبلی که میگوید همه مردم جهان تا پایان روزگار بایستی از رهبران گذشته او پیروی کنند در آغاز بسیاری از رفتارها و اندیشههای شیعی را یاد و نکوهش میکند و پس از یاد کردن مفید و کراجکی و موسوی و طوسی میگوید که شیعیان در معقول سخت ناآگاه و در منقول بسیار دروغگو و پیرو معتزلیان و قدریان و مجسمان و جبریان میباشند و آنان ترکان دشمن اسلام و ترسایان و یهودان را به کشورهای مسلمانان راه دادند و آیین آنها با کیش یهود و ترسا مانند است و روش رفض و جهمی در الحاد میباشد. این نگارش او گذشته از سخنان نادرست تاریخی و کلامی دشنامهای فراوان دارد. چلبی در کشف الظنون از نگارش حلی یکباربه پیروی از ابن کثیر به نام «منهاج الاستقامه فی اثبات الامامة» یادنموده و گفته که ابن کثیر (اسمعیل قرشی هـ 774) میگوید او در معقول و منقول گمراه است و ابن تیمیه آنرا پاسخ داد. باز میگوید که «منهاج السلامه الی معراج الکرامه» از حلی است و زین الدین سریحا بن محمد ملطی (- 788ق) در «سد الفتیق المظهر و صد الفسیق ابن المطهر» به او پاسخ گفته است. درباره «منهاج السنة النبوية» میگوید که آنرا ابن تیمیه به روش «منهاج الاستقامه» نوشته و تقی الدین سبکی (- 756ق) دربارهاش میگوید که آنرا دیدهام و خوب از آن خرده گرفت. لکن سستی و غیرمنطقی بودن سخن ابن تیمیه به قدری هست که حتی از اهل سنت نیز بر او تاختهاند و بزرگانی همچون ابن حجر عسقلانی قضاوتهای ابن تیمیه را در این کتاب غیرمنصفانه دانسته و سبکی برخی آراء ابن تیمیه در این کتاب را کفر دانسته است. از میان علمای شیعه، ابومحمد حسن صدرالدین کتابی به نام «البراهین الجلية فی کفر احمدبن تیمیه» نوشته و در این کتاب، گواهی علمایی که ابن تیمیه را تکفیر کردهاند و کلماتی که بیانگر کفر اوست و بدعتهایش را گرد آورده است. کتابی در قرن هشتم در رد «منهاج السنة» به نام «الانصاف فی الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف» نگاشته شد که مؤلف آن شناخته نشده و سید سراج الدین حسن بن عیسی یمانی هندی کتاب «اکمال المنه» را در رد کتاب «منهاج السنه» ابن تیمیه نگاشت و نیز سید مهدی کاظمی ردی بر «منهاج السنه» دارد به نام «منهاج الشریعه». اخیراً کتاب منهاج الکرامه به فارسی ترجمه شده است و به نام «جذبه ولایت» چاپ گردیده است.
آغاز: الحمد لله القديم الواحد الكريم الماجد المقدس بكماله عن الشريك و الضد والمعاند ... اما بعد فهذه رسالة شريفة و مقالة لطيفة اشتملت على اهم المطالب ...
انجام: و لايمنع المستحق عن حقه فهذا آخر ما أردنا إثباته في هذه المقدمة و صلى الله على محمد و آله و أصحابه و خلفائه أجمعين.
چاپ: مشار، عربی 929 «منهج (چنین) الكرامة ...» که نشانی 3 چاپ آن را داده؛ ایران، 1296ق، خشتی، 91ص؛ به سال 1298ق در هامش کتاب الالفین مؤلف
[الذریعة 172/23؛ 1536؛ حاجی خلیفه 1872/2: منهاج السلامة الى معراج الكرامة؛ ريحانة الادب 167/4؛ كشف الحجب 566؛ هدية العارفين 285/1؛ مكتبة العلامة الحلی، ص 200-204 و 258-259؛ دنا، ج 10، ص266-271 (158 نسخه)؛ مكتبة اميرالمؤمنين 430/4]
شرح و حواشی:
1- الانصاف في الانتصاف لاهل الحق من اهل الاسراف (3 عنوان)
2- ذخيرة القيامة در ترجمة منهاج الكرامة (2 عنوان)
3- منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه) (8 عنوان)
4- منهاج الكرامة في معرفة الامامة (ترجمه)؛ رضوی، نعمت الله بن قریش (-10)
5- مشكاة الهداية؛ هزار جریبی، محمد قاسم بن محمد رضا (1094-1132)
6- منهاج الشريعة في الرد على منهاج السنة؛ کاظمی قزوینی، محمد مهدی (-14)
7- كرامة المنهاج؛ مجد الادباء خراسانی، اسماعيل بن محمد باقر (-1321)
نسخههای خطی این اثر
175 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 121 |
مهدوی
تهران
|
543/2 | محمد حسن بن محمد جعفر طبیب | ذیقعده1236ق | نستعلیق | - | شناسنامه ← |
| 122 |
شیخ علی حیدر
مشهد
|
584/1 | نظر علی بن سبز علی زرندی قزوینی | 9 ذیقعده1238ق | نسخ | 71 | شناسنامه ← |
| 123 |
رضوی
مشهد
|
ض 10970 | عباسقلی | 1238-1240ق | - | - | شناسنامه ← |
| 124 |
معصومیه
قم
|
4/153/2-5853 | محمد حسن بن غلام حسین | 22 ذیحجه1244ق | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 125 |
مرعشی
قم
|
14972/3 | میرزا ابوالقاسم بن کاظم موسوی زنجانی | یکشنبه 4 محرم1246ق | نسخ | 48 | شناسنامه ← |
| 126 |
سلطنتی
تهران
|
623 | بیکاتب | با تاریخ 1247ق | نستعلیق | 310 | شناسنامه ← |
| 127 |
مجلس
تهران
|
208 معزی | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 67 | شناسنامه ← |
| 128 |
مسجد اعظم
قم
|
480/3 | بیکاتب | جمادی الاول1254ق | نستعلیق | 22 | شناسنامه ← |
| 129 |
سپهسالار
تهران
|
1791/2 | بیکاتب | ربیع الاول1259ق | نستعلیق | 31 | شناسنامه ← |
| 130 |
نمازی
خوی
|
697/2 | بدل آبادی، ابراهیم بن محمد نصیر | 21 ربیع الاول1259ق | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 131 |
گلپایگانی
قم
|
1620/1-9/170 | بیکاتب | دوشنبه 10 جمادی الاول1263ق | نستعلیق | 65 | شناسنامه ← |
| 132 |
گلپایگانی
قم
|
1243/2-7/143 | عزیز الله بن اسماعیل رودکی خرقانی | 1263ق | نسخ | 35 | شناسنامه ← |
| 133 |
رضوی
مشهد
|
14577 | عبدالجواد اردبیلی | 1268ق | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 134 |
مرکز احیاء
قم
|
3899/1 | کاظم به صادق رضوی | 8 شوال1269ق | نستعلیق | 55 | شناسنامه ← |
| 135 |
مرعشی
قم
|
15806/1 | علی بن عباس بن علی کرزکانی بحرانی | 17 ذیحجه 1271ق | نسخ | 31 | شناسنامه ← |
| 136 |
دانشگاه
اصفهان
|
416/9 | بیکاتب | 1277ق | - | 35 | شناسنامه ← |
| 137 |
الهیات
مشهد
|
633 | عبدالصمد بن احمد | چهارشنبه 20 رمضان1279ق | نسخ | 99 | شناسنامه ← |
| 138 |
فیضیه
قم
|
416/2 | نجفی، یاسین | گویا در 1281ق | نسخ | 27 | شناسنامه ← |
| 139 |
کتابخانه هاشمی نژاد
ساوه
|
54/2 | محمد اسماعیل تهرانی | سلخ جمادی الاول1283ق | نستعلیق | 103 | شناسنامه ← |
| 140 |
مرعشی
قم
|
3160/1 | کلب حسین جائسی نقوی | جمعه دهه اول صفر 1290ق | نستعلیق | - | شناسنامه ← |
| 141 |
مجلس
تهران
|
10212/3 | سبز علی بن فتحعلی | 3 غره صفر1296ق | نستعلیق | 66 | شناسنامه ← |
| 142 |
رضوی
مشهد
|
21144 | ابوطالب بن احمد موسوی | 1307ق | نسخ | 20 | شناسنامه ← |
| 143 |
امام صادق
اردکان یزد
|
219 | محمد بن محمد حسین بن عبدالغنی یزدی اردکانی | جمعه اوایل دهه سوم شعبان1313ق | نسخ | 50 | شناسنامه ← |
| 144 |
امام صادق
اردکان یزد
|
378/3 | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 90 | شناسنامه ← |
| 145 |
مرکز احیاء
قم
|
4000/6 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 35 | شناسنامه ← |
| 146 |
مرکز احیاء
قم
|
598/8 | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 8 | شناسنامه ← |
| 147 |
مسجد جامع گلپایگان
گلپایگان
|
4/4 | محمد جواد بن آقا رضا گلپایگانی | بیتاریخ | نسخ | 30 | شناسنامه ← |
| 148 |
فیضیه
قم
|
622/2 | علی یاسین | بیتاریخ | نسخ | 56 | شناسنامه ← |
| 149 |
مدارک فرهنگی
تهران
|
23/3 | بیکاتب | بیتاریخ | - | 160 | شناسنامه ← |
| 150 |
امام صادق
اردکان یزد
|
205/3 | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 37 | شناسنامه ← |