مناظره پیر مطیع و شاه جوان

● مناظره پیر مطیع و شاه جوان / کلام و اعتقادات / فارسی monāzere-ye pīr-e motī‘ va šāh-e javān مناظره‌ای است خیالی بین شاه جوانی که در خرم آباد حکمرانی می‌کند و در پی اصلاح اجتماع و ترقی مردم می‌باشد اما اعتقادی به خداپرستی ندارد و پیر مطیع که از شهر دور شده و به غاری پناه برده مشغول طاعت و عبادت است. در این مناظره شاه شصت و نه سؤال از پیر، پیرامون مسائل اعتقادی، توحید، معاد و نبوت می‌کند وپیر به آنها پاسخ می‌گوید و سر انجام شاه ایمان آورده و داخل موحدان می‌شود. آغاز: سپاس خدای را تبارک و تعالی که هر دو جهان را بیافرید و در آفرینش هر دو جهان ترتیب پیدا کرد و از آفریده این جهان آدمی اختیار کرد و از اهل خطاب خویش گردانید ... انجام: و هشت ساعت تن را به آسایش مشغول کنی، ملک چون این سخنها از پیر مطیع شنید علم او یقین شد و پادشاه بگرفت و عالم او را مسلم گشت. [فهرستواره منزوی 554/9]