مکاتیب

● مکاتیب = مفاتیح الغیب / عرفان و تصوف / عربی - فارسی makātīb = mafātīh-ol qayb شیرازی، عبدالله بن محمد، ق 10 قمری Šīrāzī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad(- 16c) مجموعه نامه‌هایی است از قطب الدین ابویزید شیخ عبدالله بن محیی الدین محمد بن محمود انصاری خزرجی سعدی شیرازی جهرمی کوشکناری عارف سنی دشمن فلسفه و دارای دیوان شعر و زنده در 881ق و گویا تا 915ق. شماره نامه‌ها را از هزار بیشتر نوشته‌اند و این کتاب مفاتیح الغیب هم خوانده شده است. در آن تاریخ روز سه شنبه 20 جمادی الثانی 881 و روز یک‌شنبه 20 ربیع الثانی 898 و روز دوشنبه 1 رجب 899 و 900 سال گذشته از اسلام و 909 سال گذشته از بعثت و قرن دهم یاد شده است؛ و آنچه مایه شهرت او شده است همین مجموعه نامه‌های اوست به دوستانش که به نام «مکاتیب» از او باقی مانده است. در این نامه‌ها بیشتر مسائل تصوف مطرحشده است نام برخی از آنها ابواب الخير و تخمین الاعمار است؛ نسخه‌ها از جهت تعداد نامه ها متفاوت است. چاپ: به نام مکاتیب عبدالله قطب در سال 1337 و در سال 1339 در شیراز چاپ شده است [الذریعه 136/22رقم 5415، یادداشتهای قزوینی 253/3 از هفت اقلیم و 154/6؛ طرائق الحقائق 66/3؛ فرهنگ سخنوران 473؛ مستدرک 448/3؛ بزرگان جهرم، محمد کریم اشراق، چاپ اول، تهران 1351 ص 164-201؛ یادداشتهای قزوینی 253/3؛ نسخه‌های منزوی 1445/2؛ فهرستواره 954/8-955] شروح و حواشی: 1- مکاتیب (منتخب) = منتخب مکاتیب قطبیه؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (1006-1091ق)