المقصد الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی

● المقصد الاسنی فی شرح الاسماء الحسنی / اسماء الله / عربی al-maqṣad-ul asnā fī š.-il asmā'-il ḥusnā کفعمی، ابراهیم بن علی، 840 - 905 قمری kafʻamī, ebrāhīm ebn-e ‘alī (1437 - 1500) تفسیر اسمای حسنای الهی است برگرفته از دعوات الاسماء سهروردی، که بخشی از آن در البلد الامین نیز آورده است. آغاز: قال الكفعمى فی تفسیر الاسماء الحسنی: الله اسم علم مفرد موضوع ذات واجب الوجود وقال الغزالی الله اسم للموجود الحق الجامع لصفات الالهية. انجام: الشافی هو رازق العافية والشفاء ومنه ... واشفى فلان علی الموت أی أشرف. چاپ: قم، مجله تراثنا، شماره 20، 1410ق، ص 142 - 222 [الذریعة 109/22 و 22/5؛ ریحانة الادب 66/5؛ المقام الاسنی، چاپ قم؛ البلد الامین، چاپ تهران، مكتبة الصدوق 573]