مفردة حمزة

● مفردة حمزة / قرائت / عربی mufradat-u ḥamza ابوموسی موصلی، جعفر بن مکی، - 711 قمری abū-mūsā mūselī, ja‘far ebn-e makkī(- 1312) تاریخ تألیف: 10 ذیقعده 694ق شاید از آن محب الدین ابوموسی جعفر بن مکی بن جعفر موصلی در شیراز باشد که فن قرائت را نزد عبدالله بن ابراهیم جزری آموخته و درباره هریک از قرائت‌های هفت‌گانه رساله‌ای جداگانه (مفرده) نگاشته است که یکی از آنها همین نسخه حاضر می‌باشد که در خصوص قرائت حمزه، ابوعماره حمزه بن حبیب بن عماره بن اسماعیل زیات کوفی (- 156ق) است که یکی از قراء سبعه و از اصحاب حضرت صادق (ع) و استاد کسائی می‌باشد. به روایت خلف بن هشام بزاز اسدی بغدادی (- 220ق) و خلاد بن خالد صیرفی کوفی احوال (- 220ق) که در آغاز، شرح حال مختصری از حمزه و راویان او را ذکر کرده است و سپس به ترتیب قراآت کلمات را از استعاذه و سوره‌ها تا آخر قرآن را آورده است و مطالب آن را از کتاب حرز الامانی و وجه التهانی معروف به قصیده شاطبی سروده ابومحمد قاسم بن فیره بن خلف شاطبی اندلسی شافعی (- 590ق) گرفته است. آغاز: مفرده حمزة بن حبیب الزیات. بسمله. و به نتوکل و نستعین الحمد لله رب العالمین ... و بعد فقد رغب الى من قرا القرآن على ان افرد له من مذاهب القراء السبعة اثبات طریق حمزة بن حبیب الزیات ... مجردا لک هذا المذهب ... من الکتاب الموسوم بحرز الامانی و وجه التهانی ...