مفتاح الفلاح (ترجمه)

● مفتاح الفلاح (ترجمه) / دعا / عربی و فارسی meftāh-ol falāh (t.) آقا جمال خوانساری، محمد بن حسین، - 1125 قمری āqā jamāl-e xānsārī, mohammad ebn-e hoseyn(- 1713) وابسته به: مفتاح الفلاح؛ شیخ بهائی، محمد بن حسین (953- 1030ق) اهدا به: شاه صفی دوم فرزند شاه عباس دوم تاریخ تألیف: 1085ق «مفتاح الفلاح» دارای چندین ترجمه است، در الذریعه (ج 4) شش ترجمه آن را یاد نموده است. یکی از آنها که مورد گفتگو است ترجمه آقا جمال الدین محمد بن آقا حسین خونساری استکه ترجمه تحت اللفظی روانی است. مترجم از اول دیباچه تا آخر کتاب را کلمه به کلمه ترجمه نسبتاً دقیقی نموده است. مواضع نظر و توضیحات لازمه را در حاشیه نوشته و دیباچه بلیغی بر آن نگاشته است. تفسیر سوره مبارکه فاتحه را ترجمه نکرده است و تنها به ترجمه اصل آن سوره اکتفاء نموده است آغاز: مفتاح فلاح دنیا و عقبی و مقدمه نجاح آخرت و اولی حمد و ثنای بارگاه کبریای کریمی است ... انجام: و اخلال کننده به عمل خشم گرفته شده گمراه است چنانکه فرموده فماذا بعد الحق الا الضلال یعنی چیست بعد از حق یعنی بعد از عدول از آن مگر گمراهی و الله سبحانه و تعالی اعلم بحقایق الاشیاء. چاپ: ضمن الرسائل، با تحقیق علی اکبر زمانی نژاد، 1378ش، از طرف کنگره بزرگداشت آقا حسین خوانساری؛ بمبئی، سنگی، 1304-1303، وزیری کوچک، 179+1ص [الذریعة 138/4؛ مکتبة امیرالمؤمنین 144/1؛ فهرستواره منزوی 213/7 و 926/8]