مغنی الطبیب

● مغنی الطبیب / طب / فارسی moqne-t tabīb حسینی اصفهانی، ابوطالب بن محمدعلی، -1216قمری hoseynī esfahānī,abo-tāleb ebn-e mohammad ‘alī (-1802) از ابوطالب شریف حسینی متولی آستان رضوی به دستور یکی از بزرگان در یک «مقدمه» و بیست «مقاله» و یک «خاتمه» و معالجات چهل سال طبابت خود را در آن گرد آورده است. آغاز: بسمله. الحمدلله الذی خلق العقاقیر دواء الاجسام العلیلة ... و بعد بر صفحه صحیفه عرض می‌نگارد تراب آستان ... مرتضوی المتطبب المفتخر بتولیة الرضوی ابوطالب الشریف الحسنی که چون حسب الفرمایش منعمی که از خوان احسان او منعم بودم ... که در معالجات طب کتابی تألیف نمایم ... جمع کردم معالجات را ... و نامیدم این کتاب را مغنی الطبیب. انجام: خاتمه در ادویه مرکبه است بطریق حروف تهجی که قرابادین گویند. [فهرستواره منزوی 3715/5]