المعنوية الخفية

● المعنوية الخفية = معنوی شریف / شعر / فارسی al-ma‘navīyat-ol xafīya = ma‘navī-ye šarīf گلشنی بردعی، ابراهیم بن محمد، 830 - 940 قمری golšanī barda‘ī, ebrāhīm ebn-e mohammad (1427 - 1534) تاریخ تألیف: 922ق مثنوی عرفانی در 40000 بیت در برابر مثنوی مولوی از رهبر گلشنیان شیخ ابراهیم بن محمد بن حاج ابراهیم بن شهاب الدین آیطوغمش بردعی آمدی رومی ملقب به هیبتی و معروف به گلشنی از سلسله خلوتی (آذربایجان 834ق- مصر 940ق) شاگرد و مرید دده عمر ضیاء روشنی تبریزی خلیفه سید یحیی خلوتی که آن را از افاضات استاد خود شمرده است. وی می‌گوید: «روشنی ده دیده را مردم صفت ×× هست نظم معنوی را معرفت / گلشنی را روشنی دیده زاوست ×× زان نظر چون مردمک بگزیده اوست / کان ضیاء معنوی از روشنی است ×× خود صفت روشن نما از گلشنی است». [فرهنگ سخنوران 497؛ الذریعة 934/9 و 273/21 و 303/19؛ کشف الظنون 519/1؛ ریحانة الادب 404/3؛ قاموس الاعلام 580/1؛ هدیة العارفین 26/1؛ الذریعة 934/9؛ دانشمندان آذربایجان ص 318]