معلومات

● معلومات / عرفان و تصوف، شعر / فارسی ma‘lūmāt جمالی اردستانی، جمال الدین محمد، 814 - 883 ؟ قمری jamālī ardestānī, jamāl-od-dīn mohammad (1412 - 1479) مثنوی است در 231 بیت که در «مصباح الارواح» خود از آن نام برده است. در ضمن آن دارد که این رساله را ده سال بعد از ملاقاتش با پیر مرتضی علی اردستانی ساخته، و چون این ملاقات در جوانی او روی داده می‌توان احتمال داد که این مثنوی قدیمی‌ترین اثر پیر جمال باشد. این رساله کاملا منظوم است و عبارات منثور در ضمن آن نیامده است. او در ضمن این رساله اشاره به سفر حج خود دارد و داستانی که او را به پیر مرتضی علی اردستانی راهنمایی می‌کند و اشارات و تأویل‌های عرفانی و باطنی در سراسر آن دیده می‌شود. آغاز: ای رفیق ره و حریف مدام ×× وی طلبکار رند درد آشام /خوش بدور آر جام مالامال ×× تا شود کام عقل بیخود و لال انجام: تا که نامحرمش نبیند روی ×× تا خورد فامش باده بر سرکوی چاپ: تهران، انتشارات کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1389ش، تصحیح امیر سروری، رسائل پیر جمال اردستانی، دفتر دوم، صص 465- 477 [فهرستواره منزوی 916/8]