معادن الرضا

● معادن الرضا = شرح هفت بند کاشی / ادبیات / فارسی maʻāden-or rezā = š.-e haft band-e kāšī فرخ آبادی، اصغر حسین بن غلام غوث، ق13 قمری farrox-ābādī, asqar hoseyn ebn-e qolām qaws(- 19c) وابسته به: هفت بند؛ کاشی، حسن بن محمود (- قرن 8) شرحی است بر منظومه «هفت بند» حسن کاشی که در مناقب اهل بیت علیهم السلام سروده است. مطلع هفت بند چنین است: «السلام ای سایه‌ات خورشید رب العالمین ×× آسمان عز و تمکین آفتاب داد و دین / مفتی هر چار دفتر خواجه هر هشت خلد ×× داور هر شش جهت اعظم امیرالمؤمنین». شارح ابتدا یک بیت از هفت بند را ذکر و پس از آن به توضیح لغوی مفردات آن و سپس به شرح مفهوم و مضمون بیت و مراد شاعر از آن می‌پردازد. شارح در خاتمه شرح خود این دو بیت را در ماده تاریخ ختم آن آورده است: «شکر خدا که ختم شد شرح متین هفت بند ×× از مدد امیر من یعنی علی مرتضی / خواست طبیعتم ز فکر سال تمام و نام آن ×× هاتف غیب چون شنید گفت معادن الرضا». آغاز: کلامی که مطلع و مقطعش بحلیه معانی رفیع محلی و مزین است و ثناء علامی که عندلیب لسان را به هزاران لغات ناطق و مترنم گردانید بیانی که نظم و نشرش بجلوه معانی بدیع متجلی و روشن است چاپ: این شرح در لکهنو در 192 صفحه به چاپ رسیده استهند، لکنو، مجمع العلوم، به اهتمام: سید سخاوت حسین و به سعی سید صابر علی [نسخه‌های منزوی 3511/5؛ الذریعة 176/14 ش 2063 با عنوان «شرح هفت بند»؛ مشار، فارسی 4797/4 که در آن اشتباها هفت بند از ملا حسین کاشفی دانسته شده؛ میراث مشترک ایران و هند 1: 391]