مظهر الانوار

● مظهر الانوار = مظاهر الانوار / عرفان و تصوف / فارسی mazhar-ol anvār = mazāher-ol anvār استرآبادی، محمد تقی بن عبدالوهاب، - 1058 قمری estarābādī, mohammad taqī ebn-e ‘abd-ol-vahhāb(- 1648) رساله‌ای عرفانی است در تقسیم عوالم، شامل پنج«مظهر»: 1. تقسیم عوالم کلیه به نزد اهل تصوف؛ 2. تقسیم عوالم به طریق متکلمین ظاهریه؛ 3. تقسیم عوالم به مذهب اصحاب افلاطون که ایشان را إشراقی گویند؛ 4. بیان مذهب ارسطا طالیس که ایشان را مشایی گویند؛ 5. بیان هیجده هزار عالم به طریق ارباب شهود از صوفیه و حکمای اشراقی. مؤلف در این رساله از جلال الدین دوانی، شیخ نوری، شیخ شیرازی، نظام الدین نیشابوری، مؤید الدین جنیدی، شیخ بهایی و اشخاص دیگر نقل کرده است. آغاز: شبی در کنجی نشسته، در بروی اغیار بسته، دیده اعتقاد گشوده، در ابداع بدایع تأمل میکردم ... درین محل، بخاطر رسید که سخنی چند در تقسیم عوالم رقم زده کلک بیان سازم انجام: و ساختن این مطب بأطوار دیگر هم جایز است لیکن ایراد کرده نشد تا باعث تطویل نشود، والله اعلم [الذریعة 162/21؛ نسخه‌های منزوی 1391/2؛ فهرستواره منزوی 898/8]