مظهر الآیات

● مظهر الآیات / علوم قرآن / عربی، فارسی mazhar-ol āyāt حسینی تبریزی، محمد بن مهدی، - 1264 قمری hoseynī tabrīzī, mohammad ebn-e mahdī(- 1848) اهدا به: عباس میرزا نائب السلطنه کشف الآیات مانندی است که در آن چند کلمه از آغاز آیات به‌ترتیب تهجی نقل و به سوره‌ها اشاره شده است. در یک «مقدمه» و سه «جدول» و یک «خاتمه»: مقدمه: او می‌گوید: مقصد اصلی از این تألیف شناختن آیات و کلمات قرآنی و مواضع معینه آنها که در کدام سوره و کدام جزء و در کدام حزب واقع شده است و در تتمیم این مطلب می‌گوید: کیفیت تحریر ضابطه اصلیه آنکه بعد از آیات اسم سوره با مرکب سرخ نوشته شده و هر سوره که طولانی است هم اسمش و هم جزءش و هم حزبش قلمی شده و از برای هر جزء چهار باب مقرر است. او با رقومی که در بالای اسامی سور نوشته آنها را مشخص می‌کند: رقم 1) علامت جزء، رقم 2) علامت حزب، و در این علامت حزب اول را یک و حزب دوم را دو و حزب سوم را سه و حزب چهارم را چهار و در بعضی مواقع عبارت اوائل و اواخر سوره فلان می‌آید که البته آنها خود اول و آخر نیست بلکه قریب به اول و آخر است و در بعضی از مواضع تنها به اسم سوره اکتفاء شده بدون این که مقید به یک جزء و یا حزب و یا اول و یا اخر و یا اوائل و یا اواخر بوده باشد؛ جدول 1. تطبیق سوره‌ها با جزءها؛ جدول 2. فهرست سوره‌ها در یک صفحه؛ جدول 3. فهرست آیه‌ها که تمام کتاب را گرفته است؛ خاتمه: در تعداد کلمات قرآن است. آغاز: هذا کتاب مظهر الآیات. بسمله. حمد بی حد چون کلمات ربانی منتظمی را سزاست که جواهر لآلی الفاظ قرانیه را در سمت نظم انتظام دارد. [الذریعة 166/21]