مطاعن صوفیه

● مطاعن صوفیه / عرفان و تصوف / فارسی matā'en-e sūfīye تبریزی، محمد رفیع بن محمد شفیع، ق13 قمری tabrīzī, mohammad rafī' ebn-e mohammad šafī'(- 19c) تاریخ تألیف: رمضان 1221ق درنکوهش ورد صوفیان است، مشتمل بریک «مقدمه» و پنج «باب» دارای پنج «فصل» وپنج «مطلب» ویک «خاتمه»: مقدمه: دربطلان ادله وبدعت بودن این فرقه؛ باب 1. درجهت ملقب شدن این طایفه به این نام؛ 2. دراصول وفروع مذاهب این طایفه؛ 3. ذکر اکابر وروسای این طایفه؛ 4. فساد عقاید این طایفه؛ 5. تأویل وتوجیه بعضی از کلمات. آغاز: الحمدلله الواحد الأحد لا أحد سواه ... اما بعد بر ارباب بصیرت مخفی نیست که همواره شیطان در اغوای بنی نوع انسان انجام: در روز جزا با این طایفه گمراه محشور نشده باشد، من آنچه شرط بلاغ است با تو می گویم. [نسخه‌های منزوی 782/2 «حقیقة الامر» و 985 «لؤلؤا لبحار»]