شناسنامه کتابشناختی اثر
مصباح المتهجد و سلاح المتعبد
miṣbāḥ-ul mutahajjid wa silāḥ-ul muta‘abbid
162
نسخه ثبتشده
از قرن 6 تا 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/60287
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #60287
پدیدآور / مؤلف:
شیخ طوسی، محمد بن حسن
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 29، ص 806
تا 817
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
دعا
عناوین دیگر و همتراز:
مصباح کبیر
(miṣbāḥ-e kabīr)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
این کتاب از مؤلفات معتبره قدیمه امامیه در اعمال السنه و از جوامع معتمده در ادعیه و عبادات است و کلیه عبادات بدنی و یا مالی و یا مرکب از هر دو چون روزه و زکات و حج را در آن متذکر شدهاند و بعضی از احکام فقهیه را دراین کتاب به مناسبت ذکر نمودهاند، و تفصیل را به کتب مفصله خود چون نهایه و مبسوط حواله کردهاند.تألیف کتاب مسلماً معلوم نیست که در چه سالی بوده ولی از قرائن معلوم میشود که قبل از هجرت ایشان از بغداد به نجف اشرف یعنی پیش از سال 448ق بوده و علت مهاجرت ایشان را تألیف همین کتاب نوشتهاند و آن این است که مغرضین از عامه و مخالفین با شیعه امامیه پیش خلیفه وقت از این شیخ بزرگوار سعایت کردند که در کتابش لعن بر خلفاء را ترویج نموده در آنجا که میگوید: «اللهم خص انت اول ظالم باللعن منی و ابدء به اولا ثم الثانى ثم الثالث ثم الرابع الخ»، خلیفه حضرت شیخ را احضار و از ایشان سؤال نمود که شما لعن بر خلفا را جائز میدانید و تابعین خود را به آن وادارمیکنید گفتند چنین نیست. کتاب مصباح را باز کرده وعبارات مذکوره فوق را پیش ایشان گذاردند ایشان هم با کمال صراحت لهجه فرمودند چنان نیست که مخالفین و معاندین به عرض رسانیدهاند مراد به اول ظالم قابیل بن آدم است که هابیل برادر خود را کشت و بنیاد قتل را در دنیا نهاد و مراد به ثانی آن است که بر خلاف گفتار ثمود پیغمبر (ع) رفتار کرد و ناقه را پی نمود ومردم را به هلاکت انداخت و نام وی قیدار بن سالف بود و مراد به ثالث قاتل یحیی بن زکریا پیغمبر (ع) است که برای زنی فاحشه مرتکب این امر شد ومراد به رابع عبدالرحمن بن ملجم است که مرتکب قتل علی بن ابی طالب (ع) شد. خلیفه چون بیانات او را بشنید تصدیق وی نمود و انعامش کرد و از ساعی ونمام انتقام کشید. ولی باز معاندین دست برنداشته و کینه دیرینه خود را با شیعه امامیه که درمحله کرخ بغداد بودند اظهار و خانه حضرت شیخ و آن محله را آتش زدند، بسیاری از کتب ایشان در آن واقعه بسوخت، پس از آن از بغداد رخت بسته و به نجف اشرف مهاجرت نموده و تا آخر عمر در آنجا متوقف بودند. حضرت شیخ چندی از محضر شیخ مفید رضوان الله علیه استفاده مینموده و پس از ایشان از حضرت سید مرتضی رحمة الله علیه استفاده علمی و مادی کردهاند.
آغاز اثر
« بسمله الحمدلله ولی الحمد و مستحقه و صلی الله علی خیرته من خلقه محمد و آله الطاهرين من عترته و سلم تسلیما سألتكم ایدكم الله ان اجمع لكم عبادات السنة ما يتكرر منها »
انجام اثر
« و ان كان الاهتمام بعبادات الابدان اكثر و قد وفينا بما شرطناه فی صدر هذا الكتاب و نسال الله تعالى ان يجعله لوجهه خالصاً ... انشاءالله تعالى ... »
سوابق و چاپهای اثر
مشار عربی، ص854؛ طهران، سنگی، 1338ق، وزیری، 6+600ص
شروح، حواشی و منظومهها (در فنخا)
مختصر مصباح المتهجد = مصباح المتهجد الصغير = عمل السنة = مصباح صغیر؛ شیخ طوسی، محمد بن حسن (385-460)
قبس المصباح (منتخب)؛ صهرشتی، سلیمان بن حسن (-5)
جمال الاسبوع بكمال العمل المشروع؛ ابن طاوس، علی بن موسی (664-589)
الاختيار من المصباح؛ ابن باقی، علی بن حسین (-7)
منهاج الصلاح فی اختصار المصباح؛ علامه حلی، حسن بن یوسف (726-648)
ايضاح المصباح لاهل الصلاح؛ نسابه، علی بن عبدالکریم (-800)
جمال الاسبوع بكمال العمل المشروع (ترجمه)؛ محمد حسین بن رضوان (-11)
مختصر مصباح المتهجد؛ شیروانی، حیدر علی بن محمد (-12)
اختيار المصباح (ترجمه)؛ حسینی، محمد حسین بن عبدالحسین (-12)
عمل السنة = ترجمه مختصر المصباح
مصباح المتهجد (ترجمه)؛ واعظ، غیاث الدین بن جمال الدین
مختصر مصباح المتهجد (2 عنوان)
مختصر مصباح المتهجد (ترجمه) (8 عنوان)
مصباح الصغير (مختصر)
مصباح المتهجد (ترجمه)
مصباح المتهجد (منتخب)
مصباح صغیر (ترجمه)
منهاج الصلاح (منتخب)
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
الذریعة 118/21و 68/14
کشف الحجب ص 527 و 497
دنا 682/9-678 (153 نسخه)
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● مصباح المتهجد و سلاح المتعبد = مصباح کبیر / دعا / عربی
miṣbāḥ-ul mutahajjid wa silāḥ-ul muta‘abbid = miṣbāḥ-e kabīr
شیخ طوسی، محمد بن حسن، 385 - 460 قمری
šayx-e tūsī, mohammad ebn-e hasan (996 - 1069)
این کتاب از مؤلفات معتبره قدیمه امامیه در اعمال السنه و از جوامع معتمده در ادعیه و عبادات است و کلیه عبادات بدنی و یا مالی و یا مرکب از هر دو چون روزه و زکات و حج را در آن متذکر شدهاند و بعضی از احکام فقهیه را دراین کتاب به مناسبت ذکر نمودهاند، و تفصیل را به کتب مفصله خود چون نهایه و مبسوط حواله کردهاند.تألیف کتاب مسلماً معلوم نیست که در چه سالی بوده ولی از قرائن معلوم میشود که قبل از هجرت ایشان از بغداد به نجف اشرف یعنی پیش از سال 448ق بوده و علت مهاجرت ایشان را تألیف همین کتاب نوشتهاند و آن این است که مغرضین از عامه و مخالفین با شیعه امامیه پیش خلیفه وقت از این شیخ بزرگوار سعایت کردند که در کتابش لعن بر خلفاء را ترویج نموده در آنجا که میگوید: «اللهم خص انت اول ظالم باللعن منی و ابدء به اولا ثم الثانى ثم الثالث ثم الرابع الخ»، خلیفه حضرت شیخ را احضار و از ایشان سؤال نمود که شما لعن بر خلفا را جائز میدانید و تابعین خود را به آن وادارمیکنید گفتند چنین نیست. کتاب مصباح را باز کرده وعبارات مذکوره فوق را پیش ایشان گذاردند ایشان هم با کمال صراحت لهجه فرمودند چنان نیست که مخالفین و معاندین به عرض رسانیدهاند مراد به اول ظالم قابیل بن آدم است که هابیل برادر خود را کشت و بنیاد قتل را در دنیا نهاد و مراد به ثانی آن است که بر خلاف گفتار ثمود پیغمبر (ع) رفتار کرد و ناقه را پی نمود ومردم را به هلاکت انداخت و نام وی قیدار بن سالف بود و مراد به ثالث قاتل یحیی بن زکریا پیغمبر (ع) است که برای زنی فاحشه مرتکب این امر شد ومراد به رابع عبدالرحمن بن ملجم است که مرتکب قتل علی بن ابی طالب (ع) شد. خلیفه چون بیانات او را بشنید تصدیق وی نمود و انعامش کرد و از ساعی ونمام انتقام کشید. ولی باز معاندین دست برنداشته و کینه دیرینه خود را با شیعه امامیه که درمحله کرخ بغداد بودند اظهار و خانه حضرت شیخ و آن محله را آتش زدند، بسیاری از کتب ایشان در آن واقعه بسوخت، پس از آن از بغداد رخت بسته و به نجف اشرف مهاجرت نموده و تا آخر عمر در آنجا متوقف بودند. حضرت شیخ چندی از محضر شیخ مفید رضوان الله علیه استفاده مینموده و پس از ایشان از حضرت سید مرتضی رحمة الله علیه استفاده علمی و مادی کردهاند.
آغاز: بسمله الحمدلله ولی الحمد و مستحقه و صلی الله علی خیرته من خلقه محمد و آله الطاهرين من عترته و سلم تسلیما سألتكم ایدكم الله ان اجمع لكم عبادات السنة ما يتكرر منها
انجام: و ان كان الاهتمام بعبادات الابدان اكثر و قد وفينا بما شرطناه فی صدر هذا الكتاب و نسال الله تعالى ان يجعله لوجهه خالصاً ... انشاءالله تعالى ...
چاپ: مشار عربی، ص854؛ طهران، سنگی، 1338ق، وزیری، 6+600ص
[الذریعة 118/21و 68/14؛ کشف الحجب ص 527 و 497؛ دنا 682/9-678 (153 نسخه)]
شروح و حواشی:
1- مختصر مصباح المتهجد = مصباح المتهجد الصغير = عمل السنة = مصباح صغیر؛ شیخ طوسی، محمد بن حسن (385-460)
2- قبس المصباح (منتخب)؛ صهرشتی، سلیمان بن حسن (-5)
3- جمال الاسبوع بكمال العمل المشروع؛ ابن طاوس، علی بن موسی (664-589)
4- الاختيار من المصباح؛ ابن باقی، علی بن حسین (-7)
5- منهاج الصلاح فی اختصار المصباح؛ علامه حلی، حسن بن یوسف (726-648)
6- ايضاح المصباح لاهل الصلاح؛ نسابه، علی بن عبدالکریم (-800)
7- جمال الاسبوع بكمال العمل المشروع (ترجمه)؛ محمد حسین بن رضوان (-11)
8- مختصر مصباح المتهجد؛ شیروانی، حیدر علی بن محمد (-12)
9- اختيار المصباح (ترجمه)؛ حسینی، محمد حسین بن عبدالحسین (-12)
10- عمل السنة = ترجمه مختصر المصباح
11- مصباح المتهجد (ترجمه)؛ واعظ، غیاث الدین بن جمال الدین
12- مختصر مصباح المتهجد (2 عنوان)
13- مختصر مصباح المتهجد (ترجمه) (8 عنوان)
14- مصباح الصغير (مختصر)
15- مصباح المتهجد (ترجمه)
16- مصباح المتهجد (منتخب)
17- مصباح صغیر (ترجمه)
18- منهاج الصلاح (منتخب)
نسخههای خطی این اثر
162 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 151 |
مدرسه امام عصر (عج)
شیراز
|
71 | بیکاتب | قرن 10 | نسخ | 297 | شناسنامه ← |
| 152 |
مرعشی
قم
|
2173 | بیکاتب | قرن 10 | نسخ | 622 | شناسنامه ← |
| 153 |
دانشگاه
تهران
|
2312/3 | تونی، بخشی بن محمد | پنجشنبه 12 جمادی 899ق | نسخ | 384 | شناسنامه ← |
| 154 |
مرعشی
قم
|
6716 | بیکاتب | قرن 9 | نستعلیق، نسخ | 242 | شناسنامه ← |
| 155 |
فرهاد معتمد
تهران
|
21 | بیکاتب | قرن 8 و 9 | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 156 |
مرکز احیاء
قم
|
2039 | بیکاتب | قرن 7 یا 8 | نسخ | 203 | شناسنامه ← |
| 157 |
مرعشی
قم
|
7309 | بیکاتب | قرن 8 | نسخ | 240 | شناسنامه ← |
| 158 |
مرکز احیاء
قم
|
2156 | نامشخص | 20 رمضان627ق | نسخ | 475 | شناسنامه ← |
| 159 |
مؤسسه آیة الله بروجردی
قم
|
394 | بیکاتب | قرن 7 | نسخ | 300 | شناسنامه ← |
| 160 |
مرعشی
قم
|
13241 | بیکاتب | قرن 6 | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 161 |
مرعشی
قم
|
14226 | بیکاتب | قرن 6 | - | - | شناسنامه ← |
| 162 |
رضوی
مشهد
|
8822 | عبدالجبار بن علی بن منصور التفاش رازی | پنجشنبه 23 صفر 502ق | نسخ | 208 | شناسنامه ← |