مشكاة الانوار

● مشكاة الانوار / دعا، حدیث / فارسی meškāt-ol anvār مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، 1037 - 1110 قمری majlesī, mohammad bāqer ebn-e mohammad taqī (1628 - 1699) اهدا به: شاه سلطان سلیمان صفوی کتابی است مشتمل بر سه «تنویر» در فضیلت قرآن و دعا و آداب آن: تنویر 1.بیان فضیلت قرآن و حاملان آن در نه«کوکب»: 1) بیان فضیلت قران، ...5) کیفیت ختم قرآن، ... 9) بیان فضایل و فواید بعضی از آیات و سور کریمه قرآن؛ تنویر 2. بیان فضل دعا و شرایط و آداب آن در سه «نجم»: 1) بیان فضیلت دعا و فواید آن، 2) توضیح مجملی از شرایط و آداب دعا، 3) بیان سبب مستجاب نشدن بعضی از دعاها؛ تنویر 3. ذکر بعضی از اذکار و دعوات و تعقیبات در دو «باب» و سیزده«فصل»: باب 1)بیان فضیلت اذکار در شش «فصل»، باب 2) بیان اذکاری که مخصوص وقتی چندند درهفت «فصل». در پایان نسخه چنین آمده: «به اینجا ختم می‌کنیم کتاب عین الحیوة را و از الطاف عمیم واهب العطایا ...»،سپس چند سطر پایانی عین الحیوة را آورده است. مرحوم محدث نوری در کتاب فیض قدسی در بخش تألیفات فارسی علامه مجلسی«مشکات الأنوار» را دوبار معرفی نموده، اولی را خلاصه عین الحیوة در 3000 بیت و دومی را رساله‌ای در آداب قرائت و فضیلت قرآن و آداب دعا و شرایط آن در 4000 بیت بیان نموده و جهت توضیح آن فرموده: این رساله غیر مشكاة الانوار سابق الذکر است. مرحوم‌آقا بزرگ نیز هر دو عنوان را در الذریعه آورده است. مرحوم ثقة الاسلام تبریزی در مرآة الکتب، مشکوة الانوار مختصر عين الحیوة را به علامه مجلسی نسبت داده و مشکوة الانواری که در مورد فضیلت قرآن و آداب دعا می‌باشد را از آثار علامه مجلسی ندانسته، حتی عبارات آنرا مشابه عبارات علامه نشمرده و در نهایت می‌گوید: «و الحق انه من تألیفات المولى محمدباقر بن محمدتقی اللاهیجی و تذكرة الائمة له ايضا». لكن بعد از مقابله این رساله با عین الحیوة علامه مشخص گردید هر دو عنوان یکی بوده و حتی اطلاق خلاصه عين الحیوة بر آن از باب مسامحه بوده و این رساله در حقیقت بخش‌هایی از عین الحیوة است در مورد فضیلت قرآن و دعا که به‌عینه در این رساله نقل گردیده است.تنویر اول آن در شرح جمله «یا اباذر ان من اجلال الله تعالى اکرام ذی الشيبة ...» با عنوان «ساقیه، ساقیه» و تنویر دوم آن در شرح جمله «یا اباذر» با همان ابواب و فصول آمده است.(محمود مرعشی نجفی) آغاز: بسمله، الحمدلله الذی جعل الصلوة للمؤمنین معراجا ... حمدی بسان نعمتهای بخشنده وجود و حیات بی انتها وسپاسی چون رحمتهای مفیض جميع خيرات انجام: و دیگر نمازها و دعاها و اعمال بسیار است و از کتب مبسوطه علما طلب باید نمود به این جا ختم می‌کنم این رساله را و الحمدلله وحده و صلى الله علی محمد و اهل بیته الطاهرین چاپ: مشار فارسی، ج4، ص4767؛ طهران، سنگی، 1311ق، وزیری؛ ایران، تبریز، 1308ق، سنگی، رقعی [الذريعة 54/21 رقم 3920 و 222/25 و 194/21 و 370/25؛ کتابشناسی مجلسی ص 271 و 288؛ کشف الحجب 523، ش 1442؛ دائرة المعارف تشيع 256/11؛ ریحانة الادب 191/5؛ فیض قدسی 105، 108؛ فهرست کتب چاپی فارسی 4767/4؛ مرآة الكتب 68/4]