المسائل القدسية و القواعد الملكوتية

● المسائل القدسية و القواعد الملكوتية = طرح الكونين في حشر العالمين / عرفان و تصوف / فارسی و عربی al-masā'il-ul qudsīya wa-l qawā'id-ul malakūtīya = ṭarḥ-ul kawnayn fī ḥašr-il 'ālamayn صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979-1050قمری sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641) نام مؤلف در مقدمه ذکر نشده است، لیکن شواهد قطعی مسلم می‌دارد که اثر خامه ملاصدرا است. رساله موجزی است در ربوبیات. در مقدمه آورده که مطالب این رساله دور از مبانی فلسفی و سفسطی و جدلی و تقلید است و تمام مندرجات آن از مکاشفات و واردات قلبی است. برای معرفی رساله چند سطری از مقدمه آن نقل می‌گردد: «فهذه مسائل قدسية و قواعد ملكوتية ليست من الفلسفة الجمهورية و لا من الابحاث الكلامية الجدلية و لا التقليدات و لا المكابرات السوفسطية بل انما هي من الواردات الكشفية الفائضة على قلب اقل العباد عند انقطاعه عن الحواس و المواد و انسلاخ نفسه عن البدن العنصرى المؤلف من الاضداد و ترقيه في مراتب العقول و النفوس الى اقصى الغايات مسافراً من المحسوسات الى الموهومات و منها الى المعقولات حتى اتحد بالعقل الفعال» تا آنجا: «قد اورد تلک المسائل و فرقها فی کتب عديدة و رسائل بحيث يصعب على الناظر تميزها و تفصيلها و نقدها و تحصيلها» تا آنجا: «فاراد ان يبينها ملخصة عن الزوائد مجتمعة في اوراق يسيرة و اجزاء غير كثيرة بعبارات موضحة غير عسيرة ليسهل اخذها على المستحقين». رساله مرتب است بر عنوان دو «جمله»: 1. الحكمة القصوى و العلم الاعلى، در دو «مقاله»، 2. اثبات الوجود الذهنی و ظهور الظلی، دارای «تمهید» و سه «مقصد». در آن از «کتابنا الکبیر» در دو جا و از این که خود او پیش‌تر وجود را اعتباری می‌دانسته است یاد شده است. آغاز: بسمله! سبحان الذی ابان فی بدایات حالات ذوى الهمم نهایات تقلبات اصحاب الفکر و الفهم و فازت بين المسافرين اليه بحسب علمهم و هممهم؛ بیت میل هر کس بر کمال او بود، جنبش بر حسب حال او بود، گر بپرد پشه‌ای چندانکه هست، کی کمال جز خودش آید بدست ... و بعد فهذه مسائل قدسیه و قواعد ملکوتیه ليست من الفلسفه الجمهوريةلا من الابحاث الكلاميه ... انجام: ليلزم كون القضيه مشروط ... المعنى و ان كانت جمله في الصورة فلنكتف بهذا القدر من هذا المطلب في هذا المختصر و زيادة الكشف يطلب من كتابنا الكبير و التوفيق من الله العليم الخبير چاپ: همراه چند رساله ملا صدرا، 1302ق؛ در کنار «کشف الفواید» حلی، سال 1305ق؛ در کنار مبدء و معاد، سال 1314ق چاپ شده [یادنامه: 111؛ الذريعة 362/20؛ فهرستواره منزوی 190/6]