مزین الالفاظ

● مزین الالفاظ / لغت / فارسی mozayyan-ol alfāz رساله‌ای در ترجمه فارسی لغات و واژگان عربی در حیطه علوم و معارف دینی از نویسنده‌ای ناشناخته است که خود به عمد نام خود را مهمل و مجهول گزارده است.وی در مقدمه نسخه گفته، نسخه اولیه را که در اشتمال بر برخی لغات نقصان داشته و نیز برخی واژگان نیاز به تغییر داشته‌اند،در سال 863ق مورد بررسی مجدد قرار داده و ویراست دوم آن را در ضمن چهار «باب»تدوین نموده است: 1. مشتمل بر چهار «فصل»: اسماءاللهتعالی، اسماء پیامبر و برخی اهل بیت، اسماء انبیا و ملوک و سلاطین؛ 2. محتوی بر هفت «فصل»: اسماء کتب آسمانی و تأویل و تفسیر آن، اسماء آلات کتابت، اسماء ایمان و اسلام و فرضیه، اسامی مسجد و محراب و ...، اسامی احکام شریعت، اسامی عهد و ذمت و اهل کتاب، اسماء غزا و جهاد و ...؛ 3. بیان الفاظ و لغات بترتیب حروف تهجی؛ 4. مشتمل بر پنج «فصل»: الفاظ مترادفه،کلمات و ترکیبات که لازم یک‌دیگرند، کلمات متضاده، برخی حروف هجا که هریک را به صورت چیزی نسبت کرده‌اند و متفرقات. آغاز: بعد از تحمید حمدی که لایق تحفه بارگاه احدیت تواند بود و تمجید مجدی که قابل درگاه کبریا صمدیت بتواند شد ... انجام: لقاح: بادی که آبستن کند وگشاید لواقح جمع- نفثه المصدور: شکوه ای که در سینه است ادا کردن.