مرآت الحق

● مرآت الحق = مرآة المومنین / عرفان و تصوف / فارسی mer’āt-ol haqq = mer’āt-ol mo‘menīn مجذوبعلی شاه، محمد جعفر بن صفر، 1175 - 1238 قمری majzūb-‘alī-šāh, mohammad ja‘far ebn-e safar (1762 - 1823) تاریخ تألیف: 1236ق رساله‌ای متوسط دراخلاق وآداب سلوک صوفیان که در پانزده (برخی شانزده) «فصل» گردآمده است. مؤلف دراین رساله ابتدا عقاید خود را بیان ودامن خود را از عقاید انحرافی مبری دانسته است واین رساله را دربیان عقاید خود درتصوف وتناسخ وحلول و وحدت وجود نوشته است. این رساله ادامه مراحل السالکین است که درواقع از فصل نهم شروع می‌شود وچون با بسمله وتمت شروع واتمام پذیرفته وهمچنین جدا هم چاپ شده و دوکتاب محسوب شد. این فصول عبارتند از: 1. تعیین صوفی درکلام علمای امامیه؛ 2. بیان تحقیقاتی که ضعیف معروض می‌دارد؛ 3. تحقیق صوفی ومتصوف چنانچه بعضی اکابر فرموده‌اند؛ 4. نقل کلام علامه حلی؛ 5. دراین که صوفی حقیقی نمی‌شود که ازاهل سنت باشد؛ 6. کیفیت سلوک (ده فصل)؛ 7. درسه فائده؛ 8 درنقل برخی کلام محققین (مجلسی اول ودوم)؛ 9. درنقل کلمات فیض کاشانی؛ 10. درنقل کلمات شیخ بهایی؛ 11. درنقل کلمات جمعی دیگر؛ 12. بیان سیرمعکوس؛ 13. بیان تعریف عظمت وجلالت دل صاحب دل؛ 14. اطوار سبع المثانی وتجلی؛ 15. بیان منامات و واقعات. (ابوالفضل حافظیان) آغاز: بسمله الحمدلله و السلام علی عباده الذین اصطفی سیّما علی نبیه المجتبی و رسوله المصطفی ... و بعد بر ارباب الباب ظاهره هویدا باشد که اقل العباد علماً و عملاً انجام: که الله نیز اسم ذات است اگر دلالت کند بر ذات به اعتبار صفتی از صفات او را اسماء و صفات گویند و اگر به اعتبار فعلی از افعال باشد مثل خالق و رازق او را افعال گویند چاپ: این کتاب به همت مرحوم ذوالریاستین حاج میرزا عبدالحسین مونس علی در 1315 و دیگر بار با مقدمه و تصحیح دکتر جواد نوربخش در 1353 به چاپ رسیده. [نسخه‌های منزوی 1371/2؛ الذریعة 268/20و269؛ رسائل مجذوبیه ص 43؛ فهرستواره منزوی 848/8؛ دنا، ج9، ص344-345 (35 نسخه)]