محمدیه (الحمدیه) در بیان قواعد قرائت قرآنیه

● محمدیه (الحمدیه) در بیان قواعد قرائت قرآنیه = الحمدیه در بیان قواعد قرائت قرآنیه / تجوید / فارسی mohammadīye (al-hamdīya) dar bayān-e qavā‘ed-e qerā’at-e qorānīyye = al-hamdīya dar bayān-e qavā‘ed-e qerā’at-e qorānīyye قاری کاظمی، محمد بن شمس الدین، ق12 قمری qārī kāzemī, mohammad ebn-e šams-od-dīn(- 18c) به درخواست: محمد شفیع تبریزی صوفی؛ به نام: شاه سلیمان صفوی (1105ق) رساله‌ای کوتاه دراصول وقواعد علم تجوید قرآن که دریک «مقدمه» ونه «باب» ویک «خاتمه» ساخته است: مقدمه دربیان تجوید؛ باب 1. ادغام واظهار وقلب واخفا؛ 2. ادغام متقاربین؛ 3. حروف شمسی وقمری؛ 4. مدولین؛ 5. میم ساکن؛ 6. تفخیم وترقیق؛ 7. صفات حروف؛ 8. تعریف دندان‌ها؛ 9. حروف ندا. آغاز: بسمله الحمدلله ... اما بعد چنین گوید اقل الخليفه واودجهم الى الله الباری محمد بن شمس الدين الكاظمی القاری که بر رای اولو الالباب مخفی نیست که دانستن علم قرآن از اعظم مطالب واهم ... انجام: اشمام بهم آمدن آن است از برای ضم بعد ازساکن گردانیدن آخر کلمه بی آنکه اواز حرکت شنیده شود وناظر انضمام شفتین را مشاهده کند واعمی شمام را درنیابد والله اعلم بالصواب تم با الخير [نسخه‌های منزوی 97/1 و 98]