لمعات انوار الهدایة و الرشاد فی المبدأ و المعاد

● لمعات انوار الهدایة و الرشاد فی المبدأ و المعاد / کلام و اعتقادات / عربی lama‘āt-u anwār-el hidāya wa-r rašād fī-l mabda’ wa-l ma‘ād گوهر قراجه داغی، حسن بن علی، - 1266 قمری gohar qarāje dāqī, hasan ebn-e ‘alī(- 1850) تاریخ تألیف: 3 ذیقعده 1239ق؛ محل تألیف: کربلا در چهارده «لمعه» است در توحید و مباحث متعلق به آن به روش استادش شیخ احمد احسائی؛ عناوین آن چنین است: لمعه 1. الاشارة الى بیان التوحید؛ 2. الاشارة الى بطلان وحدة الوجود؛ 3. تقسیم الوجود؛ 4. اطلاق الوجود على الحق و الخلق؛ 5. فی ان الذات لااسم له ولارسم؛ 6. اثبات الوجود الذهنی؛ 7. علم الله سبحانه بالاشیاء؛ 8. الاشارة الى حدوث الارادة؛ 9. بیان سر الخلیقه؛ 10. فی ان الماهیات غیر مجعولة؛ 11. سرالقدر والامر بین الامرین؛ 12. احتیاج البقاء الى مدد جدید؛ 13. عود الاشیاء فی الآخرة؛ 14. المعاد. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد فیقول ... ان هذه کلمات اقتبستها من انوار الولایة و مصابیح مشکوة الهدایة انجام: قال عیسی علیه السلام ما معناه الى السماء الامن نزل منها هذه آخر ما اوردتها الیک و الله خلیفتی علیک ... [الذریعة 343/18 رقم 397]