شناسنامه کتابشناختی اثر
لغات غاية البيان فى علم اللسان
loqāt-e qāyat-ol bayān fī ‘elm-el lesān
1
نسخه ثبتشده
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/55734
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #55734
پدیدآور / مؤلف:
ناشناخته
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 27، ص 376
تا 377
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
لغت
اثر مرتبط / وابسته به:
غاية البيان فی علم اللسان؛ صفی پوری، عبدالرحیم بن عبدالکریم (قرن 13)؛ المسالک البهية في القواعد النحوية؛ صفی پوری، عبدالرحیم بن عبدالکریم (قرن 13)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
فرهنگ لغات دشوار غایة البيان فى علم اللسان و المسالک البهية فى القواعد النحوية هر دو از تألیفات عبدالرحیم صفی پوریست. احتمال دارد این فرهنگنامه نیز تألیف خود او باشد. در مقدمه آمده: «پوشیده نخواهد بود که چون کتاب غاية البيان في علم اللسان محتوی بر الفاظ غریبه و منطوی بر کلمات مستعصبه است و در اثنای اوزان و ایراد امثله به تفسیرش پرداختن موجب تشویش ذهن متعلم و انتشار خاطر وی بود لهذا مناسب نمود که آن را و همچنین الفاظ اوابد که در المسالک البهية ف القواعد النحوية در ایراد امثله و شواهد وارد گردیده و توضیح معانی آن به وجهی از وجوه اصلا یا لغة، افرادا یا جمعا به جایی از اصل کتاب نرفته به عبارت سهل به طبق تفسیر نحاة يا اهل لغة جائی که نحاة بعد ایراد امثله به تفسیرش نپرداختند ترجمه نموده با جزوی از احوال ایمه اجله نحو و لغت که به سعی همت ایشان این فن شریف تکمیل یافته ضمیمه اصل کتاب گرداند ... و از آن جا که اصل کتاب غاية البيان مبين ماده و فارق میان اصول و زوائد است اخراج لغات على الفظ اختيار آمد مگر در بعض مواضع ... و چون این مختصر محض اشتمال بر الفاظ غریبه دارد و آن را معدود است در اخراج لغات به طرز باب و فصل نپرداخته حرف اول کلمه را باب قرار داده باقی را با رعایت ترتیب مذکور گردانید.»
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● لغات غاية البيان فى علم اللسان / لغت / فارسی
loqāt-e qāyat-ol bayān fī ‘elm-el lesān
وابسته به: غاية البيان فی علم اللسان؛ صفی پوری، عبدالرحیم بن عبدالکریم (قرن 13)؛ المسالک البهية في القواعد النحوية؛ صفی پوری، عبدالرحیم بن عبدالکریم (قرن 13)
فرهنگ لغات دشوار غایة البيان فى علم اللسان و المسالک البهية فى القواعد النحوية هر دو از تألیفات عبدالرحیم صفی پوریست. احتمال دارد این فرهنگنامه نیز تألیف خود او باشد. در مقدمه آمده: «پوشیده نخواهد بود که چون کتاب غاية البيان في علم اللسان محتوی بر الفاظ غریبه و منطوی بر کلمات مستعصبه است و در اثنای اوزان و ایراد امثله به تفسیرش پرداختن موجب تشویش ذهن متعلم و انتشار خاطر وی بود لهذا مناسب نمود که آن را و همچنین الفاظ اوابد که در المسالک البهية ف القواعد النحوية در ایراد امثله و شواهد وارد گردیده و توضیح معانی آن به وجهی از وجوه اصلا یا لغة، افرادا یا جمعا به جایی از اصل کتاب نرفته به عبارت سهل به طبق تفسیر نحاة يا اهل لغة جائی که نحاة بعد ایراد امثله به تفسیرش نپرداختند ترجمه نموده با جزوی از احوال ایمه اجله نحو و لغت که به سعی همت ایشان این فن شریف تکمیل یافته ضمیمه اصل کتاب گرداند ... و از آن جا که اصل کتاب غاية البيان مبين ماده و فارق میان اصول و زوائد است اخراج لغات على الفظ اختيار آمد مگر در بعض مواضع ... و چون این مختصر محض اشتمال بر الفاظ غریبه دارد و آن را معدود است در اخراج لغات به طرز باب و فصل نپرداخته حرف اول کلمه را باب قرار داده باقی را با رعایت ترتیب مذکور گردانید.»
نسخههای خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
رضوی
مشهد
|
24530 | مبارک علی، تا چهارشنبه 17 شعبان 1280ق | - | نستعلیق | 25 | شناسنامه ← |