گلشن احباء

● گلشن احباء = گلشن انبساط / داستان / فارسی golšan-e ahebbā’ = golšan-e enbesāt محزون، محمد معصوم بن علیقلی، ق13 قمری mahzūn,mohammad ma‘sūm ebn-e ‘alīqolī(- 19c) در فهرست منزوی (3738 و فهرستواره 463/1) و الذریعه (224/18) از میرزا لطف الله محزون اسدآبادی پنداشته شده است و چنین نیست. چه او در 1273 زاده شده و این نسخه در 1227 نوشته شده است. پس مؤلف محزونی جز اوست. داستان «نگارستان چین» و افسانه «شهزاده فیروز» پسر پادشاه ختا و «مهرتاج» دختر پادشاه چین است. (احمد منزوی) آغاز: بسمله. بدایع افکار سخن و صنایع ابکار ناطقه شکر شکن افصح روایات گوهر‌بار ... اما بعد رتبت چهره دیباچه سخن اوصاف همایون امیریست کشورستان. رقم کردم آن دفتر داستان ×× که ماند همانا به دور جهان؛ آغاز داستان نگارستان چین که مشتمل است بر قصه شهزاده فیروز پسر پادشاه خطا و مهر تاج دختر پادشاه چین ... انجام: تو محزون ز خواننده عذرش بخواه×× ز سهو و خطاها در این دستگاه / که مأمور معذور داند خدای ×× که محکوم بودم به دست گدای (؟) [فهرستواره منزوی 463/1 و از لطف الله محزون اسدآبادی دانسته که خطاست؛ الذریعه 224/18]