کیمیای سعادت

● کیمیای سعادت / اخلاق / فارسی kīmīyā-ye sa‘ādat غزالی، محمد بن محمد، 450 - 505 قمری qazzālī, mohammad ebn-e mohammad (1059 - 1112) وابسته به: احیاء علوم الدین = احیاء العلوم؛ غزالی، محمد بن محمد (450-505) تاریخ تألیف: میان سال‌های 490 تا 500ق ترجمه و گزارشی است از «احیاء علوم الدین» مؤلف که پس از کتاب «المستصفی» و «المنقذ» در یک «مقدمه» و چهار «عنوان»: خود، خدا، گیتی، رستاخیز و چهار «رکن»: عبادات، معاملات، مهلکات و منجیات نگاشته شده است و از نمونه‌های خوب نثر علمی و ادبی فارسی است. آغاز: بسمله. شکروسپاس فراوان بعدد ستاره آسمان و قطره بارن و برگ درختان و ریگ بیابان ... مر آن خدائی را که یگانگی صفت اوست و جلال کبریا و عظمت و علا و مجد و بها خاصیت او ... هیچ آفریده آگاه نیست ... اما بعد بدانکه آدمی را بازی و هرزه نیافریده اند که کار وی عظیم و خطر وی بزرگ است زیرا که وی اگر چه ازلیت نیست و لکن ابدیست و اگر چه کالبد وی ادنا و سفلی است حقیقت روح وی علوی و ربانیست انجام: کفایت بوذ در حدیث موت، این مقدار که گفته آمد و کتاب کیمیاء سعادت بذین ختم کنیم ... و نعوذ بک منک، لانحصی ثناء علیک أنت کما اثنیت علی نفسک، والحمدلله رب العالمین ... چاپ: مشار فارسی، ج4، صص4184-4185؛ لکهنو، سنگی، 1291ق/1874م، وزیری، 578ص؛ طهران، 1337ق، رقعی، 124+2ص؛ بمبئی، 1321ق، وزیری بزرگ، 8+424ص؛ لکهنو، سنگی، 1894/1311، وزیری، 2+578+2ص [کشف الظنون 346/2؛ الذریعة 201/18؛ دنا 901904/8 (112 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 1667/2؛ فهرستواره منزوی 570/6] شرح و حواشی: 1- کیمیای سعادت (منتخب) = چهار عنوان؛ بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین (-667ق) 2- کیمیای سعادت (ترجمه)(2عنوان) 3- کیمیای سعادت (منتخب)