کلیله و دمنه

● کلیله و دمنه / داستان / فارسی kelīle va demne نصرالله منشی، نصرالله بن محمد، ق6 قمری nasr-ol-lāh-e monšī,nasr-ol-lāh ebn-e mohammad (- 12c) وابسته به: کلیله و دمنه؛ ابن مقفع، عبدالله بن دادویه (106-145) به دستور: بهرام شاه بهرام شاه سیزدهمین سلطان غزنوی تاریخ تألیف: 537 و 540ق ترجمه‌ای است معروف از «کلیله ودمنه» که عبدالله بن مقفع به امر منصور خلیفه عباسی (-158ق) از پهلوی به عربی درآورده و یک باب برآن افزود وابوالمعالی نیز آن را به فارسی بسیار روان وشیوا ودلنشین ترجمه کرده است. این کتاب مسائل اخلاقی را از زبان پرندگان وحیوانات بازگو می‌کند. آغاز: سپاس و ستایش مر آفریدگار را جل جلاله که آثار قدرت او بر چهره روز روشن تابان ... چاپ: مشار فارسی، ج4، صص4132-4136؛ ایران، تبریز، مطبعه خاصه (دارالطباعه مشهدی اسد آقا خلف آقای رضای امین الشرع)، 1305ق، با تصحیحومقابله و مقدمه حاجی میرزا محمد کاظم حسنی حسینی طباطبائی وکیل الرعایای مملکت آذربایجان، سنگی، وزیری بزرگ، 6+369+3ص؛ ایران، سنگی، وزیری، بدون تاریخ [مشترک پاکستان 630/6؛ فهرستواره منزوی 459/1؛ الذریعه 135/18؛ ریحانة الأدب 270/7، 222/8؛ گنج بخش 1384/3؛ نسخه‌های منزوی 3596/5-3597] شرح و حواشی: 1- شرح ابیات کلیله و دمنه؛ اسفراینی، فضل الله بن عثمان (-7) 2- شرح کلیله و دمنه ابوالمعالی 3- شرح اخبار و اشعار و امثال تازی کلیله و دمنه