کشف الاسرار و عدة الابرار

● کشف الاسرار و عدة الابرار / تفسیر / فارسی kašf-ol asrār va ‘eddat-ol abrār میبدی، احمد بن محمد، ق6 قمری meybodī, ahmad ebn-e mohammad(- 12c) تاریخ تألیف: 520ق تفسیری عرفانی است. در چاپ نخست با توجه به نوشته حاجی خلیفه، این تفسیر اشتباهاً به سعدالدین مسعود بن عمر تفتازانی منسوب شده ولی در مقدمه آقای علی اصغر حکمت بر جلد اول نسخه چاپی (1331 ش)، چنین نگاشته شده است: «... بر این جانب معلوم شد که کتاب مزبور موسوم است به «کشف الاسرار و عدة الابرار» تألیف دانشمندی موسوم به «امام السعید رشید الدین ابی الفضل بن ابی سعید احمد بن محمد بن محمود المیبدی» که آن را در سنه 520 هجری تألیف نموده است». این تفسیر به نام «تفسیر خواجه عبدالله انصاری» نیز مشهور می‌باشد. زیرا مؤلف، تفسیر شیخ الاسلام ابی اسماعیل عبدالله بن محمد انصاری را مطالعه نموده و چون آن را در نهایت ایجاز و غایت اختصار دیده به بسط و تفصیل آن همت بسته است. روش مؤلف در تألیف این تفسیر بدین نحو است که خود می‌گوید: «شرط ما در این کتاب آن است که مجلس‌ها سازیم در آیات قرآن بر ولا و در هر مجلسی سه نوبت سخن گوییم. اول پارسی ظاهر بر وجهی که هم اشارت به معنی دارد و هم در عبارت غایت ایجاز بود. دیگر نوبت: تفسیر گوییم و وجوه معانی و قراآت مشهوره و سبب نزول و بیان احکام و ذکر اخبار و آثار و نوادر که تعلق به آیات دارد و وجوه و نظایر و مایجری مجراه. سه دیگر: نوبت رموز عارفان و اشارت صوفیان و لطایف مذکران». آغاز: خیر کلمات الشکر ما افتتح به القرآن من الحمد فالحمدلله رب العالمین ... شرط ما در این کتاب آنست که مجلسها سازیم. چاپ: تهران، بین سال‌های 1331 - 1339ش، در ده جلد، به کوشش علی اصغر حکمت؛ چاپ ششم، تهران، انتشارات امیر کبیر، 1376ش [الذریعة 19/18؛ دنا 615/8-616 (34 نسخه)؛ کشف الظنون 1487/2؛ نسخه‌های منزوی 55/1؛ مقدمه حکمت بر جلد 1و2 و دیگر مجلدات کتاب و مقاله سید محمد علی روضاتی در مجله دانش سال 517/2 و بر مجله یغما 57/11 و 519/12 آریانا ج 7 و 8 شماره 1 ص 10]