کشف اسرار معنوی در شرح ابیات مثنوی

● کشف اسرار معنوی در شرح ابیات مثنوی / ادبیات / فارسی kašf-e asrār-e ma‘navī dar š.-e abyāt-e masnavī قتالی، عبدالحمید بن معین الدین محمد، ق 12 قمری qetālī, ‘abd-ol-hamīd ebn-e mo‘īn-od-dīn mohammad(-18c) وابسته به: مثنوی معنوی = مثنوی مولوی؛ مولوی، جلال الدین محمد بن محمد (604-672) تاریخ تألیف: میان سال‌های 1130 تا 1141ق مدتی به مطالعه «مثنوی» می‌پرداخت و نکته‌های دشوار آن را یادداشت می‌کرد، خواست آنها را یکجا گرد آورد، بدین کار دست زد و «کشف اسرار معنوی در شرح ابیات مثنوی» نامید [دیباچه]. پیش از آغاز به گزارش، نه «مقدمه» را آورده است: 1. در بیان ذات و حقیقت و هویت؛ 2. موجود و وجود؛ 3. مراتب وجود؛ 4. صفات و مظاهر آن؛ 5. امهات صفات و اسماء ...؛ 9. کیفیت تعلق ارواح به ابدان و سبب هبوط ایشان. آغاز: حمد بی حد و ثنای بی عد ذات احدیت سمات مقدس صفاتی ... اما بعد چنین گوید اقل العبد عبد الحميد بن معين الدين محمد ... که چون مدتی مدید و عهدی بعید [دیباچه ج 3 شرح مثنوی فروزان فر؛ فهرستواره منزوی 747/7]