کشاورزی نامه

● کشاورزی نامه = فلاحت = ارشاد الزراعة / کشاورزی / فارسی kešāvarzī nāme = felāhat = eršād-oz zerā‘a قسطوس سکولاستیکوس فرزند لوقایا کاسیانوس باسوس سکولاستیکوس (قرن ششم میلادی) به نام پسر خود فاسوس کتابی در کشاورزی به نام گئوپونیکا یا برزنامه در 12 جزء نوشته است. سرجیوس فرزند هلیای رومی و قسطا بن لوقای بعلبکی واسطاث و ابوزکریا یحیی بن عدی آن را به نام «الفلاحة الرومية» به عربی درآورند و نسخی از ترجمه عربی آن هست و در 1293 در قاهره به چاپ رسیده است. اسطاث آنرا به سال 179 با همکاری بطریق پولیتیانوس اسکندرانی برای یحیی بن خالد برمکی ترجمه کرده بود (نسخه شماره 1200 سباط) گویا سرجیوس همان باشد که دوست آگاثیاسمورخ یونانی بوده است. این کتاب را هم به فارسی درآورده اند و از فارسی هم به عربی درآمده و نام «ورزنامه=کتاب الزرع» گرفته است. در این نسخه فارسی ما باب‌های 11 و 18 و 80 و چند باب دیگر بی‌شماره آمده است آغاز: هو. بسمله. از کتاب فلاحت مسمی بکشاورز نامه که حکیم قسیطوس بن اسکوراسیکه عالم روم آنکه او را فیلسوف روم خوانند در آنچه وصف کرده است از ان چیزها که کشاورزان و دیگر مردم را از دانستن آن چاره نیست ... و آن مشتملست بر ابواب مختلفه از جمله آن ابواب باب یازدهم در آنچه کشاورز را چه حیلت باید گردد تا آن نبات را که آن را برمی روس گویند رومی و بپارسی خسک از همه کشتها دور کنند. [مجله دانشکده ادبیات تهران س 5ش 1 و 2 ص 209-214تاریخ 1336]