قصیده در محاکمه سید ابراهیم لاریجانی و سید الحکماء لاریجانی

● قصیده در محاکمه سید ابراهیم لاریجانی و سید الحکماء لاریجانی / شعر / فارسی qasīda dar mohākeme-ye sayyed ebrāhīm-e lārījānī va sayyed-ol hokamā'-e lārījānī حسنعلی میرزا بن نصرالله میرزا، ق 14 قمری hasan-‘alī mīrzā ebn-e nasr-ol-lāh mīrzā(- 20c) قصیه رائیه طنزگونه‌ای است نسبتاً طولانی در 207 بیت که در طی آن رخداد محاکمه سید ابراهیم لاریجانی و سیدالحکما لاریجانی در اداره اوقاف تهران در ربیع الاول سال 1330ق به نظم کشیده شده است. موضوع اختلاف ملکی بوده که (بنابر ابیات این قصیده) با ترفندهایی از چنگ مدعی علیه خارج گردیده است: «مصروع وار هروله کردم بدائره ×× کای قوم مال من ز چه رو گشت تار و مار / گفتند حکم دائره این شد برو برو ×× مهمل مگو مجادله کم کن جدل میار / گفتم مرا بدائره ناروردی اعتراض ×× کاین حکم را ز چه روی دادند اعتبار / ملک تو را که مورد حکم محاکمه ×× هرگز نبوده از چه نمودند تار و مار / گفتا سوال کردم و گفتند العجب ×× از غفلتت بقاعده عام الاشتهار». در این قصیده ابیاتی از ادیب الممالک فراهانی تضمین گردیده که معرفی اصل قصیده وی در رساله پنجم همین مجموعه آمده است.