الفلک المشحون فی اصول الدین

● الفلک المشحون فی اصول الدین = فلک مشحون = آب حیات کبیر / کلام و اعتقادات / فارسی al-falak-ol mašhūn fī osūl-ed dīn = falak-e mašhūn = āb-e hayāt-e kabīr استرآبادی، محمد جعفر بن سیف الدین، 1198 - 1263 قمری estarābādī, mohammad ja‘far ebn-e sayf-od-dīn (1784 - 1847) اهدا به: حاجی عبدالله خواجه دربار فتحعلی شاه تاریخ تألیف: 7 ربیع الاول 1244ق کتاب در اصول عقاید امامیه است و یکی از پنج گفتار او در این باره. مرتب بر پنج «باب» و هر باب شامل یک «اصل» و هر اصلی مشتمل بر پنج «فصل» و بعد از هر «فصل» یک «وصل». این کتاب به نام «آب حیات کبیر» نیز نامیده شده است. مؤلف بزرگترین گفتار را همین «فلک مشحون» قرار داده و کوچکترین گفتار نیز «اصل الاصول» نام دارد و دو گفتار دیگر به عربی است یکی بزرگ و دیگری کوچکتر که هر دو از «فلک مشحون» گرفته شده است. او «آب حیات» کوچکی هم دارد در پنج اصل دین که یکی از شاگردانش آن را در 116 بیت به نظم درآورد و در 1296 با برخی از رساله‌های علمی به چاپ رسید. آغاز: الحمد لله الواجب الوجود بالذات و صاحب الصفات سیما التی هی عین الذات و الواحد من جمیع الجهات ... اما بعد پس می‌گوید خادم بساتین مذهب جعفری و شرع محمدی محمد جعفر استرآبادی که این رساله‌ای است که فلک مشحون است از برای نجات از دریای حیرت. انجام: چنان که مواخذه بس نیست معصیت دو سه نفس نمی‌کند و به قصد طاعت ثواب می‌دهد از راه فضل و الله العالم و له الحمد الدايم و الصلاة علی رسوله و آله الی القائم. چاپ: ایران، سنگی، بدون تاریخ، رقعی [الذریعة 1/1 و 312/16 و 281/15؛ دنا 1131/7-1132 (29 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 869/2 و 977؛ فهرستواره منزوی 464/9]