الفقه الاکبر

● الفقه الاکبر / کلام و اعتقادات / عربی al-fiqh-ul akbar ابوحنیفه، نعمان بن ثابت، 80 - 150 قمری abū-hanīfe, no‘mān ebn-e sābet (700 - 768) رساله مختصری است در علم کلام در بیان اعتقادات راجع به توحید و نبوت و معاد. بر این رساله شرح‌های گوناگونی نوشته شده است. آغاز: قال امامنا و مقتدانا ... اصل التوحيد و ما يصح الاعتماد عليه يجب أن يقول، آمنت بالله و باليوم الآخر و ملائكته و كتبه و رسله و البعث بعد الموت. انجام: و سائر علامات يوم القيامة على ما وردت به الاخبار الصحيحة حق كائن و الله يهدى من يشاء إلى صراط المستقيم. چاپ: لکنو، چاپ سنگی، 1260ق؛ حیدرآباد دکن، 1373ق؛ بیروت، دار الکتب العلمیة، 173ص، 1976م. [کشف الظنون: 1287/2؛ الاوقاف العامة موصل 29/2 و 197/3] شرح و حواشی: 1- شرح الفقه الاکبر؛ سینوبی، الیاس بن ابراهیم (-9) 2- شرح الفقه الاکبر = شرح الامالی؛ مغنیساوی، احمد بن محمد (-1000) 3- منح الروض الازهر فی شرح الفقه الاکبر؛ قاری هروی، علی بن سلطان محمد (-1014) 4- فقه اکبر (منظوم) 5- شرح الفقه الاکبر 6- الروض الازهر فی شرح الفقه الاکبر (ترجمه) 7- الحکمة النبوية فی شرح الفقه الاکبر لابی حنیفة 8- شرح الفقه الاکبر خاطر، اسماعیل بن اسحاق